صدف سان

دندانپزشکی

صدف سان

دندانپزشکی

اولین معاینه ارتودنسی

اول، نیازی به بریس وجود ندارد. ممکن است گزینه‌های دیگری وجود داشته باشد که سریع‌تر و ساده‌تر باشند یا شکایت اصلی شما را بهتر برطرف می‌کند. علاوه بر این، زمان‌هایی وجود دارد که متخصصین ارتودنسی اعتقاد ندارند که درمان ارتودنس( ارتودنسی ثابت ، ارتودنسی متحرک ، ارتودنسی نامرئی و....) ی برای شما مفید خواهد بود. این وضعیت معمولا زمانی اتفاق می‌افتد که مشکل بسیار جزئی باشد که هزینه‌ها و خطرات مربوط به بریس بیشتر از مزایای آن باشند.

دوم، ممکن است شما نیاز به بریس داشته باشید، اما هنوز برای آن آماده نباشید. این حالت اغلب زمانی اتفاق می‌افتد که هنوز دندان‌های شیری داشته باشید، دندان‌های آسیاب 12 سالگی‌ در نیامده باشد، یا درمان شما وابسته به رشد فک‌ باشد و لازم به بررسی آن برای مدتی باشد. در هر یک از این موقعیت‌ها، برنامه ریزی می‌شود که چند ماه بعد مراجعه کنید تا متخصص ارتودنسی بتواند پیشرفت شما را بررسی کند. این قرار ملاقات یک مراجعه فراخوانی یا مشاهده نامیده می‌شود. مدت زمان وقفه تا مراجعه بعدی شما معمولا شش ماه است، اما می‌تواند بسته به علت انتظار شما متفاوت باشد.

سوم، اگرچه ممکن است نیاز به بریس داشته باشید، اما ابتدا باید به دندانپزشک مراجعه کنید. این مراجعه زمانی اتفاق می‌افتد که نیاز به انجام بعضی از درمان‌های معمول دندانپزشکی داشته باشید، دچار برخی از مشکلات مربوط به لثه یا استخوان باشید که باید مورد توجه قرار گیرند، یا درمان شما به کمک یک متخصص دندانپزشک دیگر نیاز داشته باشد. اگر کار دندانپزشکی ناتمامی دارید یا قبل از شروع درمان تمیز کردن دندان‌هایتان نیاز است، به دندانپزشک مراقبتی اولیه خود ارجاع داده می‌شوید. اگر اندازه‌های فک شما مطابقت نداشته باشد و یا دندان پوسیده داشته باشید، لازم است به یک جراح دهان مراجعه کنید. در صورتی که مشکلات لثه دارید، احتمالا به متخصص بیماری‌های لثه ارجاع داده خواهید شد. اگر بنا به هر دلیلی به عصب کشی نیاز دارید، باید به یک اندودنتیست مراجعه نمایید. گاهی اوقات درمان ارتودنسی نیاز به یک رویکرد تیمی دارد و این فرآیند قبل از اینکه بریس‌های شما قرار بگیرند، به بهترین شکل هماهنگ می‌شود.

در نهایت، معمول‌ترین نتیجه معاینه اولیه شما این است که شما برای درمان با بریس آماده هستید و می‌توانید آنها را در زمان مناسب دریافت کنید. دست اندر کاران درمان با خانواده‌تان صحبت خواهند کرد تا بهترین تسهیلات مالی ممکن را ایجاد کنند و رضایت نامه آگاهی‌های لازم را کسب نمایند. هنگامی که این کار انجام می‌شود، آماده خواهید بود که درمان را شروع کنید! امروزه اکثر بیماران در همان روز اولین معاینه واقعا تصمیم می‌گیرند که بریس خود را دریافت کنند.

بیشتر بخوانید :

ارتودنسی و فعالیت های ورزشی

ورزش کردن و مشاهده مسابقات ورزشی سرگرمی محبوب بسیاری از افراد است. اما اگر دندان‌های کودک سیم‌ کشی شده باشد، ورزش کردن در دوران ارتودنسی باعث نگرانی والدین خواهد شد. سوالی که والدین نگران غالباً می‌پرسند، این است که آیا درمان ارتودنسی محدودیت‌های خاصی را برای ورزش کردن فرزندشان ایجاد می‌کند؟ خوشبختانه کودکان می‌توانند هر ورزشی را در دوران ارتودنسی انجام دهند، البته باید مراقب بود که لب‌ها و دندان‌ها هنگام ورزش کردن آسیب نبیند. بهترین روش برای محافظت از دندان‌های سیم‌کشی شده استفاده از گارد (محافظ) دهانی متحرک است.

در ادامه رایج‌ترین سوالات مرتبط با ارتودنسی و انجام ورزش‌های تماسی را مطرح می‌کنیم و راهکارهایی را برای محافظت از دندان‌های کودکان تحت درمان ارائه می‌دهیم.

آیا کودکان می‌توانند در دوران ارتودنسی ورزش‌های تماسی پربرخوردی را انجام دهند؟

بله، انجام هیچ ورزشی در دوران ارتودنسی برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالان تحت درمان ممنوع نیست. ارتودنسی مانعی برای ورزش کردن نیست.

ورزش کردن در دوران ارتودنسی چه خطراتی را برای بریس و دندان‌ها به همراه دارد؟

بیشتر بخوانید :

محافظ دهانی چیست؟

محافظ دهانی وسیله‌ای است که روی دندان‌ها و یا بریس گذاشته می‌شود. محافظ از روی قالب گرفته شده از دندان‌های بیمار ساخته می‌شود تا کاملاً اندازه باشد و به بهترین وجه از دندان‌ها محافظت کند. محافظ دهان از موادی مانند سیلیکون تهیه می‌شود. محافظ دهانی انواع مختلفی دارد که از آن جمله می‌توان به boil-and-bite (محافظی که ابتدا باید جوشانده شود و سپس در دهان قرار داده شود تا شکل دندان‌ها را بخود بگیرد و کاملاً اندازه شود) و محافظ سفارشی ساخته شده اشاره کرد.

بهترین روش پیشگیری از آسیب دیدن بریس و دندان‌ها در دوران ارتودنسی استفاده از محافظ (گارد) دهانی ارتودنسی است. محافظ دهانی از سیلیکون گرید بالا تهیه می‌شود و تفاوت‌های بسیاری با محافظ معمولی دارد. نخست این که محافظ دهانی ارتودنسی از پلاستیک حرارتی ساخته می‌شود و لازم نیست که آن را در آب داغ بجوشانید. این محافظ لبه‌هایی دارد که کافی است بیمار دندان‌ها را روی هم بگذارد تا محافظ را ثابت نگه دارد.

وسیله دیگری که با محافظ دهانی ارتودنسی تفاوت دارد، لبه‌های لاستیکی بزرگی دارد که زیر لب‌ها می‌رود تا اجازه ندهد لب‌ها به براکت‌ها فشرده شود. چنانچه لب‌ها به براکت‌ها فشرده شود، لب دور زائده‌های براکت یا به خود سیم گیر می‌کند. در نتیجه لب متورم می‌شود، لب ورم کرده سفت‌تر و سفت‌تر می‌شود، تا جایی که برای آزاد کردن لب باید به متخصص ارتودنسی مراجعه کرد.

محافظ دهانی چگونه عمل می‌کند؟

چنانچه توپ، راکت، چوب بیسبال یا دست و بدن حریف به دهان برخورد کند، محافظ دهانی اثر ضربه را کاهش می‌دهد. از آنجایی که بریس و دیگر وسایل ارتودنسی به خوبی از دندان‌ها حمایت می‌کند، هدف از استفاده از محافظ دهانی محافظت از دهان و بریس، جلوگیری از بریده شدن دهان توسط بریس و پیشگیری از آسیب دیدن بریس و بروز آسیب‌های دهانی است.


روش‌های ارتودنسی سریع

هنگامی که یک بیمار تصمیم می‌گیرد که از روش‌های ارتودنسی سریع استفاده کند، نحوه انجام این عمل معمولاً بسیار ساده خواهد بود. برای این منظور، ابتدا دندانپزشک ناحیه محل عمل را با اسفاده از بی‌حسی موضعی، بی‌حس می‌کند. سپس بسته به روش بازسازی شکل دندان و شدت ناهنجاری دندان در آن مورد خاص، یک لایه نازک از جنس پورسلاین بر روی سطح جلویی دندان بیمار گذاشته و ثابت می‌شود.

این در حالی است که در روش‌های ارتودنسی سنتی اصولاً جای دندان و ریشه آن تغییر داده می‌شود و به همین دلیل هم این روش‌ها می‌تواند برای بیمار آزار دهنده و دردناک باشد. اما از مزایای ارتودنسی سریع این است که دندانپزشک با استفاده از ونیر یا روکش و به صورت کاملاً بدون درد، دندان‌های بیمار را صاف و مرتب می‌کند.

هنگامی که کار آماده‌سازی مقدماتی همه دندان‌هایی که مشکل دارند به پایان رسید، یک الگو از شکل این دندان‌ها گرفته می‌شود و به آزمایشگاه مربوطه ارسال می‌شود تا ونیر سفارشی از جنس پورسلاین را مطابق با شکل این دندان‌ها تهیه کند. وقتی که ونیرها ساخته شدند، دندانپزشک آنها را بر روی سطح دندان‌هایی که از قبل آماده شده‌اند می‌چسباند و به این ترتیب بیمار خیلی زود، به دندان‌هایی سفید و صاف دست خواهد یافت.

وقتی که از ونیر برای صاف کردن دندان‌ها استفاده می‌شود، در واقع یک لایه نازک از جنس پورسلاین بر روی سطح جلویی دندان‌های شما چسبانده می‌شود تا شکل ظاهری آن را بهبود ببخشد. ولی قبل از آن، ابتدا باید سطح دندان به شکل مناسبی ساییده و زبر شود و شکل آن به گونه‌ای تغییر کند که بتواند ونیر را محکم بر روی خود نگه دارد. برای چسباندن و محکم کردن لایه نازک ونیر بر روی دندان، از یک چسب غیرسمی و بی‌خطر استفاده می‌شود.

اما وقتی که از روکش برای بازسازی شکل دندان استفاده می‌شود، مینای دندان باید باز هم به مقدار بیشتری ساییده شود تا دندانپزشک بتواند یک کلاهک کوچک شبیه به خود دندان را بر روی قسمت باقیمانده دندان قرار دهد و آن را ثابت نماید.

به هر حال از هر کدام از روش‌های ونیر یا روکش که استفاده شود، نتایج مطلوب و رضایت‌بخشی از نظر زیبایی دندان‌ها به دست می‌آید و سرعت دستیابی به نتیجه هم خیلی سریع‌تر از روش‌های ارتودنسی سنتی خواهد بود. کامپوزیت دندان نیز یکی دیگر از روش های ارتودنسی سریع می باشد.

• فاصله خالی بین دندان‌ها پر می‌شود: ونیر یا روکش به نحو مناسبی شکل داده می‌شود تا ظاهری محکم و بادوام داشته باشد.

• دندان‌ها صاف و مرتب می‌شوند: انحراف و کجی دندان‌ها برطرف می‌شود.

• از برگشتن دندان‌ها جلوگیری می‌شود: در روش‌های ارتودنسی سنتی مثل ارتودنسی ثابت ،ارتودنسی متحرک و یا ارتودنسی نامرئی ، در صورتی بیمار که بعد از پایان دوره ارتودنسی از نگهدارنده‌ها استفاده نکند، این احتمال وجود دارد که دندان‌های جا به جا شده بعد از مدتی دوباره به جای اولیه خود برگردند. در حالی که در ارتودنسی سریع، نتایج کاملاً بادوام و دائمی خواهد بود.

• در وقت و هزینه بیمار صرفه‌جویی می‌شود: در ارتودنسی سریع بر خلاف روش‌های ارتودنسی سنتی، شما مجبور نخواهید بود پولی را که با زحمت فراوان به دست آورده‌اید صرف خرید ابزارهای گران‌قیمت ارتودنسی و مراجعه مکرر به دندانپزشک برای حفظ و نگهداری از دندان‌های مرتب شده خود کنید.

و نهایتاً یک مزیت مهم دیگر برای ونیرها و روکش‌ها آن است که رنگ آنها را می‌توان سفیدتر از دندان‌های اصلی شما گرفت تا از نظر زیبایی، ارزش خیلی بیشتری داشته باشند.

منبع : https://www.orthoblog.ir/

رفرنس : مجله دانستنی های ارتودنسی

ارتودنسی با لیزر چگونه انجام می‌شود؟

امروزه لیزر به دلیل ارائه مزایای قابل توجه کاربرد گسترده‌ای در ارتودنسی یافته است. لیزر بافت نرم در جراحی لثه، جراحی برداشتن فرنوم (فرنکتومی)، نمایان کردن دندان نهفته و جراحی افزایش طول تاج دندان کاربرد دارد. با استفاده از لیزر درد، خونریزی و ورم کمتر می‌شود، دقت بالاتر می‌رود و انقباض زخم کمتر می‌شود. از دیگر کاربردهای لیزر می‌توان به اچینگ مینای دندان و چسباندن یا جدا کردن براکت‌ها اشاره کرد. لیزرهای با شدت کمتر از خاصیت کنترل کردن درد و تسریع حرکت دندان برخورداراند. متخصص ارتودنسی  باید از مسائل ایمنی و عوارض احتمالی لیزر آگاهی داشته باشد و در زمینه کار با دستگاه لیزر آموزش دیده باشد.

لیزر پرتویی از انرژی متمرکز را گسیل می‌کند که پالسی باریک را به بافت تحویل می‌دهد و می‌توان از آن برای جدا کردن بخش‌های بسیار کوچکی از بافت لثه استفاده کرد. بیمارانی که تحت عمل جراحی لثه با لیزر قرار می‌گیرند، همواره از راحت و بدون درد بودن درمان شگفت‌زده می‌شوند. دندانپزشک ژل بی‌حسی را قبل از درمان به بافت لثه می‌زند. درمان اصلی فقط چند دقیقه زمان می‌برد.

بیشتر بخوانید :

ارتودنسی کودکان

ارتودنسی بزرگسالان

مزایا

 موارد زیر فقط چند دلیل از دلایل بی‌شماری است که ارتودنسی دندان با لیزر را تا به این حد محبوب و پرطرفدار ساخته است:

درمان سریع‌تر و موثرتر

راحتی بیشتر و دوران بهبود کوتاه‌تر

ایمنی

تهاجم کمتر ـ بدون خونریزی

حفظ سلامت دندان‌ها و لثه‌ها

ارتودنسی با لیزر یکی از پیشرفته‌ترین روش‌هایی است که دندانپزشکان را قادر ساخته است تا درمانی سریع‌تر با حداقل ناراحتی، مداخله و هزینه ارتودنسی را ارائه دهند.

منبع : مجله دانستنی های ارتودنسی

درمان و پیشگیری از آفت دهان حین ارتودنسی و سیم کشی دندان

متخصصین ارتودنسی دندان می‌توانند کمک بزرگی به هر فرد دارای دندان‌های کج، مشکلات فک و طیف وسیعی از مسائل مربوط به دندان نمایند زیرا دستگاه‌های ارتودنسی مانند بریس و ارتودنسی نامرئی  وجود دارند که می‌توانند برای اصلاح این مشکلات استفاده شوند و به شما دندان‌هایی سالم‌تر و صاف‌تر هدیه دهند. متأسفانه، با وجود این که متخصصین ارتودنسی هر تلاشی را برای بدون درد کردن درمان‌ها انجام می‌دهند، اما این دستگاه‌های ارتودنسی همواره باعث حداقل درد و ناراحتی می‌شوند. در نتیجه، آفت‌های دهانی عموما یکی از بزرگترین مشکلات هستند، که آگاهی از آفت دهان، چگونگی پیشگیری و یا مقابله با این مسئله بسیار رایج را ضروری می‌کند.

آفت دهان چیست؟              

دستگاه‌های ارتودنسی بویژه زمانی که برای اولین بار قرار داده می‌شوند، با لثه‌ها و یا در داخل دهان شما تماس پیدا می‌کنند. با گذشت زمان، این تماس باعث ایجاد زخم‌های کوچک و دردناک داخل دهان می‌شود که به آفت دهان شناخته می‌شود. این آفت‌ها معمولا به راحتی برطرف می‌شوند. علاوه بر درد و ناراحتی ناشی از آن، این آفت‌ها معمولا با شکل گرد، متورم و رنگشان شناسایی می‌شوند. در اکثر موارد آفت به صورت سفید یا قرمز ظاهر می‌شود، اما در موارد عفونت می‌تواند زرد یا خاکستری نیز باشد.

موم ارتودنسی

موم ارتودنسی به طور کلی روش ترجیحی برای جلوگیری از تماس بریس‌ها و سایر تجهیزات ارتودنسی در داخل دهان و بدتر شدن آفت می‌باشد. اگر چه ممکن است در نهایت لازم باشد که متخصص ارتودنسی‌ بریس را تنظیم کند تا مشکل کاملا از بین برود، اما استفاده از کمی موم ارتودنسی در نواحی مشکل‌زا، راهی عالی برای متوقف کردن درد و جلوگیری از بدتر شدن وضعیت خواهد بود. به علاوه، برخی از موم‌های ارتودنسی حتی شامل ترکیباتی مانند ویتامین E و یا آلوئه ورا هستند که می‌توانند روند بهبودی را افزایش دهد.

بیشتر بخوانید :

تمیز نگه داشتن دهان

پاکیزه نگه داشتن دهان‌ نکته کلیدی برای جلوگیری از عفونت است، که این عفونت در نهایت می‌تواند آفت‌ها را بدتر کند و همچنین باعث دردناک شدن آنها گردد. بنابراین، بهتر است به طور مرتب دهان خود را با آب نمک گرم بشویید، زیرا این امر باعث می‌شود تا عفونت‌های آفت از بین برود و از بدتر شدن مشکل در اثر وجود باکتری جلوگیری شود. یک راه دیگر این است که، از یکی از محصولاتی که به طور خاص برای آفت دهان طراحی شده‌اند و یا حتی از مقداری هیدروژن پراکسید برای شستشو، استفاده کنید.

دوری از غذاهای خاص

غذاهای بیش از حد اسیدی، شور و یا تند می‌تواند به طور جدی آفت‌های دهان را تحریک کند، به این معنی که خوردن این غذاها موجب درد و احساس سوزش بیشتری می‌شود. به طور مشابه، نوشابه و سایر نوشیدنی‌های گازدار نیز اثر تحریک مشابه بر آفت دهان شما دارد. حتی غذاهایی که باید بیش از حد جویده شوند، گزینه مناسبی نخواهند بود، زیرا باعث حرکت بیشتر دهان شما می‌شود، و بریس‌ها بیشتر با پوست دهانتان تماس می‌یابد. بنابراین، اگر در حال حاضر دچار آفت دهان هستید، لازم است از خوردن یا نوشیدن هر چیزی که ممکن است زخم‌ها را تحریک کند یا مشکلات شما را بدتر کند، اجتناب کنید.

وقتی تمام موارد ناموفق بود، به دنبال مسکن باشید

اگر چه تمام روش‌های فوق قطعا به کاهش درد آفت دهان کمک می‌کند اما ممکن است استفاده از یک تسکین دهنده دیگر در قالب قرص‌های مسکن یا داروهای موضعی لازم باشد. مصرف کمی آسپیرین یا ایبوپروفن معمولا برای تسکین درد و سپری کردن روز کافی است. با این حال، اگر درد بیش از حد و غیر قابل تحمل احساس کردید، می‌توانید از یک مسکن خوراکی برای کمک به بی‌حسی ناحیه استفاده کنید.

منبع : مجله دانستنی های ارتودنسی