به طور کلی، برای درمان ارتودنسی چهار نوع دستگاه مورد استفاده قرار می گیرد که هر کدام از آنها می توانند به تنهایی و یا در ترکیب با بقیه دستگاه ها روی دندان ها قرار بگیرند. معمول ترین و قدیمی ترین روش درمانی ارتودنسی، ارتودنسی ثابت است. در این روش، دستگاه های ارتودنسی به دندان ها چسبیده شده و ثابت می شوند به همین دلیلف فرد بیمار قادر به جابجایی آنها در طول درمان نمی باشد. در روند درمان ارتودنسی ثابت براکت های ارتودنسی به دندان ها چسبانده شده و سیم ها و سایر اجزا به دندان ها نیرو وارد می کنند. در نتیجه این نیرو به دندان ها فشار وارد شده و به مرور زمان حرکت می کنند. بریس های ثابت ارتودنسی زمانی مورد استفاده قرار می گیرند که به جابجایی چندین دندان و یا تغییر موقعیت کل دندان نیاز باشد.
تفاوت ارتودنسی ثابت و متحرک چیست؟
در روش ارتودنسی ثابت برای درمان از بریس های ثابت، بندهای فلزی و چسب های مخصوص استفاده می شود. این بریس ها را نمی توان تا پایان روند درمانی ارتودنسی از دهان خارج کرد. اما در برابر، بریس های متحرک(مانند نمونه شفاف در تصویر زیر) قرار دارند که بیمار می تواند در صورت لزوم آنها را از دهان خارج کند. این بریس ها نیز باید حداقل روی 22 ساعت روی دندان ها قرار داشته باشند تا نتیجه مطلوب از درمان حاصل شود. الاینرهای شفاف نوعی از بریس های ارتودنسی متحرک هستند که برای مشکلات جزئی و متوسط دندان ها مورد استفاده قرار می گیرند. اما روش درمانی ارتودنسی ثابت مشملات پیچیده و جامع را اصلاح می کند.
مزایای ارتودنسی ثابت
روش درمانی ارتودنسی ثابت، مزایای بسیاری دارد؛ از جمله:
این روش درمانی می تواند برای تمامی دندان ها و ناهنجاری های مختلف دندان ها و فکین مورد استفاده قرار بگیرند. در این صورت روش ارتودنسی ثابت می تواند انواع مختلف حرکت دندان ها مانند چرخش، تصحیح زاویه اشتباه دندان ها، تو رفتگی و یا بیرون زدگی دندان ها و حتی جابجایی ریشه دندان ها را درمان کند.
درمان ارتودنسی ثابت، در اکثر ترمیم هایی که با هدف تشکیل قوس انجم می شوند، قابل اجرا است.
طول دوره درمانی ارتودنسی ثابت نیز، نسبت به ارتودنسی متحرک کوتاه تر است و برای بیماران قابل کنترل می باشد.
تمامی وسایل و دستگاه های مورد استفاده در این روش، می توانند از قبل آماده شده و به طور مستقیم در دهان و روی دندان های فرد نصب شوند.
ترمیم دندان ها نیز بلافاصله بعد از اولین جلسه نصب دستگاه های ارتودنسی ثابت، قابل اجراست.
نیازی به همکاری بیمار وجود ندارد و فرد بیمار می تواند با اطمینان درمان ارتودنسی خود را به متخصص بسپارد.
دستگاه های ارتودنسی ثابت به سادگی آسیب نمی بینند و یا تخریب نمی شوند.
همگام با روند درمانی ارتودنسی، صاف شدن دندان ها و مرتب شدنشان نیز انجام می شود
بیشتر بخوانید : ارتودنسی نامرئی .
معایب ارتودنسی ثابت
این روش درمانی، در کنار یکسری مزایای خاصی که دارد، معایبی را نیز شامل می شود. معایب روش درمانی ارتودنسی ثابت عبارتند از:
میزان فشار وارد شده بر دندان ها در ارتودنسی ثابت قابل کنترل نمی باشد.
عملکرد بریس ها به طور دائم و به صورت بدون وقفه ادامه دارد.
در این روش درمانی ارتودنسی امکان آسیب های بافتی مانند تحلیل ریشه و کوتاه شدن رنگ های الوئولار وجود دارد.
به دلیل اینکه در رعایت بهداشت دندان ها و مراقبت از آنها در روش درمانی ارتودنسی ثابت محدودیت وجود دارد، احتمال اینکه دندان ها دچار کرم خوردگی شوند نیز افزایش پیدا می کند. زیرا رعایت بهداشت دهان و دندان در این روشبسیار مشکل است و معمولا باقی مانده غذاها در اطراف براکت تجمع پیدا کرده و باعث پوسیدگی دندان ها می شوند.
در روش ارتودنسی ثابت بیمار باید به طور مداوم از دندان هایش عکسبرداری کرده و رادیوگرافی انجام دهد تا روند درمان توسط متخصص بررسی شود.
این روش درمانی برای بزرگسالان به دلیل ظاهر ناپسند آن کمی ناخوشایند است.
در صورتی که براکت ها و دستگاه های ارتودنسی در طول درمان شکسته شوند، امکان برداشتن آنها توسط خود بیمار وجود ندارد و باید به متخصص خود مراجعه کند.
هزینه ارتودنسی ثابت نیز در بیشتر موارد، از ارتودنسی متحرک بالاتر است.
منبع : http://www.orthodr.ir/
بسیاری از مشکلاتی که توسط درمانهای ارتودنسی( ارتودنسی ثابت ، ارتودنسی متحرک ، ارتودنسی نامرئی و....) میتواند اصلاح شود ژنتیکی هستند، مهم نیست که برنامهی درمان و تشخیص چقدر درست است، نمیتوان بر DNA بیمار غلبه کرد. اصلاحات دیگری وجود دارد که نمیتوان در ارتودنسی پیشگیری کودکان جوان انجام داد. دانستن اینکه در هر مرحله از برنامه درمان دو مرحلهای چه انتظاری باید داشت میتواند باعث برطرف شدن نگرانی والدین شود.
یکی از محدودیتهای درمان اولیه این است که بیمار تا این زمان تمام دندانهایش برای انجام روش درمانی در نیامده است. متخصصین ارتودنسی نمیتوانند دندانهایی را که دیده نمیشوند صاف کنند. با اینکه برخی اقدامات پیشگیرانه وجود دارند که متخصص ارتودنسی میتواند هنگام شناسایی مشکلات دندان نهفته انجام دهد، اما برخی موارد وجود دارند که تا زمانی که در واقع در دهان حضور داشته باشند، قابل اصلاح نیستند. نمونههایی از این نوع مشکلات شامل دندانهای گیر کرده و دندانهایی که در محل صحیح در نمیآیند، است.
یکی دیگر از محدودیتهایی که متخصصین کنترلی بر آن ندارند، ژن بیمار (یا DNA) است. اگر هرکسی در خانواده شما اوربایت یا آندربایت دارد احتمال این هست که شما هم دچار این مشکلات باشید. حتی هنگامی که متخصصین ارتودنسی بتوانند میزانی که شما در طول مرحلهی مداخلهگر درمان نشان میدهید را اصلاح کنند یا کاهش دهند، نمیتوانند نحوهی رشد بین مراحل را کنترل کنند. زنان جوان تا حدود ۱۵ سالگی و مردان جوان تا حدود ۱۷ سالگی رشد دندانی دارند. اوربایت اصلاح شده در مرحله اول ممکن است بین ۲ مرحله دوباره کمی ظاهر شود. آندربایت ممکن است در مردان جوان تا اوایل دهه ۲۰ زندگی ادامه پیدا کند و راهی برای توقف آن توسط بیمار یا متخصص ارتودنسی وجود ندارد.
بیشتر بخوانید : هزینه ارتودنسی
برخی از مشکلات ارتودنسی ناشی از عوامل محیطی هستند. این عوامل شامل عادت مکیدن انگشت، نفس کشیدن از راه دهان، زبان زدن دندان و انسداد مجرای هوا دهی (به عنوان مثال سپتوم منحرف شده و لوزههای بزرگ) است. بعضی اوقات اصلاح این عادتها به پیشگیری از بازگشت کمک میکند، اما وضعیت زبان و عملکرد دهان نمیتوانند همیشه اصلاح شوند و مشکلاتی که باعث به وجود آمدنش میشوند قبل از مرحلهی ۲ میتوانند دوباره ظاهر شوند.
در نهایت، برخی از تکنیکهای درمان ارتودنسی وجود دارد که تا زمانی که تمام دندانهای دائمی در نیامده باشند، نمیتوانند مورد استفاده قرار گیرند. برخی تجهیزات کاربردی به دندانها وصل میشوند و تا زمانی که همهی دندانها در نیاده باشند کار نمیکنند. برخی اجزای کمکی مانند کش تا زمانی که بیمار تمام دندانهای دائمی خود را دارد بهتر حفظ میشوند. به همین دلیل ممکن است تا آخرین مرحله درمان، میدلاینها و بایتهای عمیق به طور کامل قابل اصلاح نباشد.
با توجه به اینکه محدودیتهای زیادی برای درمان زود هنگام وجود دارند چرا نباید تا بعد از اتمام رشد بیمار منتظر ماند؟ اول اینکه درمان زودهنگام میتواند درمان کلی را در آینده آسان کند. یک مورد جراحی میتواند تبدیل به کشیدن دندان شود. مورد کشیدن دندان ممکن است صرفاً به یک حالت باز کننده فک تبدیل شود. دوم اینکه تعیین میزان افزایش اعتماد بنفسی که همراه با درمان زودهنگام است غیر ممکن است. سالهای بین مرحله ۱ و ۲ (معمولاً ۹ تا ۱۳ سالگی) یکی از دشوارترین دوران برای یافتن اعتماد بنفس اجتماعی است.
منبع : https://www.orthotips.ir/
یک اصطلاح عامیانه در حوزه دندان پزشکی است به نوعی ابزار برای اصلاح دندان های کج و انحراف شده به کار می رود، در این نوع عمل موقعیت غیر طبیعی دندان ها، فک و صورت مدیریت می شود.
مراحل مختلف ارتودنسی
با استفاده از کارگذاری بریس های مخصوص فلزی پشت و جلوی تمام دندان ها ، دندان ها را فیکس و محکم می کنند و این بریس ها را به متحرک نصب می شوند و برای شست شو می توان آن ها را جدا کرد تا مشکل جدی تری در اثر عدم دسترسی به دندان ها برای تمیز کردن، رخ ندهد. البته بریس ها از دو نوع ثابت و متحرک وجود دارند که به انتخاب بیمار و بنا بر صلاح دید پزشک نصب می شوند. که ارتودنسی متحرک ارزشمند تر از ارتودنسی ثابت است
ارتودنسی چه کاربردی دارد؟
چه سنی برای ارتودنسی دندان مناسب است؟
بیماران مبتلا به مشکلات دندانی تقریباً در هر سنی می توانند از این نوع درمان بهره مند شوند. زمان ایده آل برای قرار دادن بریس ها بین 10 تا 14 سال است. این در حالی که سر و دهان هنوز در حال رشد است و دندان ها برای صاف شدن بیشتر فرصت دارند.
بیشتر بخوانید : ارتودنسی نامرئی
قیمت ارتودنسی دندان
قیمت ارتودنسی دندان در سال های اخیر به طور شگفت آوری تغییر کرده است و به دلیل نوسات قیمت نمی توان قیمت واحدی را در نظر گرفت و عنوان کرد ، اما می توان بر اساس معیار های ، هزینه ها را تخمین زد.
فاکتور های مهمی مانند: تخصص ،تبحر و شهرت دندان پزشک، موقعیت مکانی کلینیک دندان پزشکی، میزان کمیت و کیفیت لوازم مصرفی در ارتودنسی ، تعداد جلسات معاینه پس از اتمام کار، زیرا به صورت دوره ای چکاپ انجام می شود، هزینه ایاب و ذهاب ، هزینه انجام آزمایشات مربوطه برای اطمینان خاطر از سلامت جسمی ، در محاسبه هزینه های ارتودنسی دندان تاثیر گذار خواهند بود.
منبع : http://www.orthodoctor.ir/
دقت نمایید که در ابتدا می بایست بررسی شود که از چه درمان ارتودنسی برای فک بالای شما استفاده می شود. ارتودنسی دندان به صورت ارتودنسی ثابت، متحرک، ارتودنسی دیمون ، ارتودنسی نامرئی، ارتودنسی شفاف ، ارتودنسی از پشت دندان هر کدام دارای تعرفه ای جداگانه می باشند. در اغلب مواقع ارتودنسی دندان در فک بالا گرانتر از فک پایین است البته این قاعده کلی نبوده و با توجه به شرایط دهان بیمار تعیین می شود. دقت نمایید که تجهیزات مورد استفاده در ارتودنسی بسیار گوناگون است و این موضوع به نوبه خود در هزینه آن نقش مهمی دارد.
اگر دندان شما نیاز به هدگیر داشته باشد هزینه هدگیر به صورت جداگانه برآورد می شود. افرادی که دارای دندان های نهفته هستند عموماً قیمت ارتودنسی برای آنها کمی بیشتر از شرایط عرف بوده و این موضوع بخاطر حساسیت دندان های نهفته می باشد. براکت های دیمون نیز دارای هزینه های جداگانه بوده و در بعضی از افراد استفاده از این نوع براکت تجویز می شود. در صورت شکستن هر براکت می بایست براکت جدید جایگزین شود و این موضوع خود دارای هزینه ای جداگانه است.
نحوه پرداخت ارتودنسی دندان
عموماً هزینه حتی از سمت بهترین متخصص ارتودنسی به صورت چند مرحله می باشد. ارتودنسی اقساطی سبب می شود که فرد با فشار مالی کمتری این پروسه را تکمیل نماید. شایان ذکر است که عموماً یک سوم هزینه کل در ابتدا اخذ شده و باقی قسط به صورت ماهانه داده می شود. نکته مهم در خصوص ارتودنسی دندان این است که در ابتدا می بایست تمامی مشکلات درمانی شما از قبیل کشیدن دندان پوسیده، پر کردن دندان و … صورت پذیرد و سپس عمل ارتودنسی دندان آغاز شود.
منبع : https://www.orthodentist.ir/
تقریباً میتوان گفت سطح وسیعی از مشکلات ظاهری و یا ناهنجاری توسط متخصصین ارتودنسی درمانپذیر بوده و بهتر است مشکلات خود را در این زمینه به یک متخصص ارتودنسی دندان ماهر و با تجربه بسپارید.
اعمال جراحیهای مخصوص؛ گاهی اوقات برای درمان عارضههای گسترده در زمینه فک و دندان، متخصص میبایست علاوه بر ارتودنسی به انجام جراحی جهت ایجاد هماهنگی و تقارن بین دندانها و نیز ایجاد فضای کافی برای قرارگیری صحیح دندانها بپردازد که این جراحیها به طور معمول در افرادی که سنین بالاتری دارند و در زمان مناسبی برای مرتبسازی دندانهای خود مراجعه ننمودهاند انجام میشود.
بیشتر بخوانید :
بهبود کراودینگ دندان؛ یکی از عمده مشکلاتی که در نوجوانان و یا بزرگسالان با آن رو به رو هستیم کراودینگ یا همان شلوغی دندانها میباشد. این شلوغی علاوه بر ایجاد تأثیرات منفی در چهره و زیبایی میتوانند موجب اختلال در تکلم فرد، تجمیع پلاکتها بر روی دندانها، التهاب در لثه و نیز انحراف فک شوند که ارتودنتیست در این هنگام با اعمال ارتودنسی مناسب و کشیدن دندانهای عقبی جهت ایجاد فضای کافی برای جابهجایی دندانها سعی در بهبود وضعیت بیمار و رسیدن به یک نتیجه مطلوب دارد.
رفع فاصلهی بین دندانه؛ برعکس حالت قبل گاهی در بعضی از افراد با ایجاد فضای خالی در بین دندانها روبهرو هستیم که روشهای ارتودنسی کمک میکند تا این فضای خالی از قسمت جلویی فک به قسمت عقبی آن منتقل شود. البته توجه کنید که این روش تنها زمانی اثر بخش خواهد بود که فاصله بین دندانها بسیار زیاد نباشد و تشخیص این موضوع بر عهده متخصص ارتودنسی خواهد بود.
منبع : http://www.orthoinfo.ir/