ارتودنسی با براکت فلزی و سرامیکی چه تفاوتی دارد؟

ارتودنسی با براکت فلزی چیست؟

براکت های فلزی هنوز هم یکی از رایج ترین و موثرترین روش های ارتودنسی می باشند؛ این روش با استفاده از یک سری براکت های استیل ضد زنگ ، سیم های فلزی نازک و نوارهای ظریف یا با رنگ روشن ، به صاف کردن دندان ها و اصلاح به هم ریختگی دندان ها کمک می کنند.

براکت های فلزی حدود ۱۰۰ سال است که مورد استفاده قرار می گیرند ، اما در طول زمان تکامل یافته اند تا کوچکتر و مؤثرتر باشند. ماهیت محکم این درمان ارتودنسی ثابت به معنای این است که آنها می توانند حرکات پیچیده تری برای دندان ها انجام دهند و در بسیاری از موارد انتخاب بهتری هستند.

بیشتر بخوانید : ارتودنسی سریع

براکت سرامیکی چیست؟

همانطور که از نام این محصول پیداست ، براکت سرامیکی همانند براکت فلزی می باشد، به جز اینکه از مواد چینی دندانپزشکی به جای استیل ساخته شده اند. به واسطه رنگ شفاف این براکت ظاهر آنها تقریباً نامرئی است و معمولاً به عنوان براکت شفاف شناخته می شود و یک انتخاب محبوب در بین بزرگسالان می باشد.

بیشتر بخوانید : ارتودنسی نامرئی

براکت سرامیکی و فلزی یک روش را برای درمان انجام میدهند ، در واقع به همان روش عمل می کنند ، اگرچه زمان درمان به دلیل اصطکاک اضافی در سیستم ممکن است طولانی تر باشد. با این حال ، آنها قادر به درمان همان نوع ناصافی های پیچیده هستند و به اصلاح به هم ریختگی دندان ها کمک می کنند.

ارتودنسی با براکت فلزی و سرامیکی

ارتودنسی سرامیکی به ویژه در بین بزرگسالانی که به دنبال گزینه درمانی با دید کمتری نسبت به براکت سنتی هستند ، بسیار مورد توجه قرار می گیرند؛ استفاده از محصولات شفاف یا رنگ دندان در وسایل و لوازم ارتودنسی باعث افزایش تمایل بزرگسالان به شروع درمان ارتودنسی می باشد، علاوه بر این ، اگر حساسیت به فلز دارید ، ممکن است براکت سرامیکی گزینه بهتری باشد.

آیا هزینه براکت فلزی همانند براکت سرامیکی است؟

به دلیل متغیر بودن قیمت مواد ، براکت های سرامیکی معمولاً هزینه بیشتری نسبت به همتای فلزی خود دارند. با این حال ، تفاوت بین دو گزینه درمانی ممکن است معنی دار نباشد. بسته به میزان درمان مورد نیاز ، ممکن است در هر مکانی بین ۶ ماه تا دو سال باشد. مدت زمان معالجه شما براساس پیچیدگی مورد و نه نوع دستگاه مورد استفاده تصمیم گرفته می شود.

ارتودنسی با براکت فلزی و سرامیکی به هیچ وجه تنها گزینه های درمانی در دسترس نیستند ، اما برای تصمیم گیری آگاهانه در مورد اینکه به بهترین وجه نیاز و بودجه شما را برآورده می کند ، بهتر است با یک متخصص ارتودنسی قرار ملاقات داشته باشید.

منبع : https://www.orthoinfo.ir/

ارتودنسی با پلاک های متحرک

در ارتودنسی متحرک همان‌طور که از نام آن مشخص است از تجهیزاتی استفاده می‌شود که بیمار باید آنها را هنگام غذا خوردن درآورد و پس از صرف غذا در جای خود بگذارد. بنابراین کارآمدی و تاثیرگذاری ارتودنسی متحرک کاملاً به همکاری و تعهد بیمار بستگی دارد. ارتودنسی با پلاک های متحرک معمولاً برای اصلاح نقص‌های جزیی دندان‌ها و فک یا پس از ارتودنسی ثابت برای حفظ نتیجه به دست آمده به کار برده می‌شود. تجهیزات فانکشنال متحرکی نیز برای اصلاح ناهنجاری‌های رشدی وجود دارد.

مزایا

ارتودنسی متحرک در مقایسه با ارتودنسی ثابت از مزایای زیر برخوردار است:

وسایل ارتودنسی در  ارتودنسی با پلاک متحرک را می‌توان هنگام مسواک زدن یا خوردن از دهان خارج کرد.

پوشش‌دهی سقف دهان منجر به افزایش انکوریج می‌شود.

تنظیم کردن ارتودنسی متحرک دندان آسان است؛ سیم را می‌توان به راحتی خم کرد و پایه آکریلیکی را می‌توان روی یونیت دندانپزشکی تراش داد یا آن را ضخیم‌تر کرد.

تجهیزات متحرک کمتر به دندان‌ها آسیب می‌زند. برای مثال تحلیل ریشه یکی از عوارض شایع ارتودنسی ثابت است که در پی‌آمد تحمیل نیروی شدید به دندان بروز می‌یابد.

پایه آکریلیکی را می‌توان ضخیم کرد تا تبدیل به صفحه‌های بایت تخت برای دندان‌های پیشین بالا یا دندان‌های عقب شود.

از تجهیزات متحرک می‌توان برای انتقال نیروها به بلوک‌های دندانی استفاده کرد.

بیشتر بخوانید : متخصص ارتودنسی کیست ؟

انواع وسایل متحرک ارتودنسی

ارتودنسی نامرئی

اگر می‌خواهید دندان‌ها را بدون جلب توجه اطرافیان ردیف و مرتب کنید، بریس نامرئی را به شما پیشنهاد می‌دهیم. ارتودنسی نامرئی دندان‌ها را بدون استفاده از سیم‌کشی‌های ثابت صاف می‌کند. در طول درمان از چندین پلاک متحرک استفاده می‌شود و نیازی نیست بیمار براکت‌ها و سیم‌های فلزی را تحمل کند. طول دوره درمان حدود 15 ماه است و بیمار در این مدت باید از چند سری پلاک استفاده کند. اکثر بیماران سری پلاک جدید را هر دو هفته یک بار دریافت می‌کنند. پلاک ارتودنسی نامرئی را می‌توان برخلاف بریس ثابت به راحتی هنگام غذا خوردن از دهان خارج کرد.

پلاک نگهدارنده

پس از اتمام دوره فعال ارتودنسی باید مدتی از پلاک نگهدارنده استفاده شود. استفاده از پلاک نگهدارنده متحرک بخشی مهمی از مراحل درمان ارتودنسی است، چون نتیجه به سختی به دست آمده را حفظ می‌کند و اگر بیمار آن را در دهان نگذارد، دندان‌ها به موقعیت اولیه برمی‌گردد و دوباره کج و نامرتب می‌شود. چند نوع پلاک نگهدارنده متحرک یا ریتینر وجود دارد که در ادامه هر یک را معرفی می‌کنیم.

پلاک نگهدارنده هالی

پلاک نگهدارنده هالی حدود دهه 1920 ابداع شد و از آن پس همواره یکی از پرکاربردترین پلاک‌های نگهدارنده بوده است. این پلاک از پلاستیک و سیمی منعطف ساخته می‌شود و برای ثابت نگه داشتن دندان‌ها یا اصلاح نقص‌های جزئی پس از ارتودنسی به کار برده می‌شود. بخش پلاستیکی را می‌توان در رنگ‌ها و طرح‌های مختلف تهیه کرد تا درمان مفرح و هیجان انگیز شود

پلاک شفاف

پلاک نگهدارنده شفاف شباهت بسیاری به پلاک ارتودنسی نامرئی دارد. پلاک شفاف از پلاستیک شفاف قالب‌زده شده‌ای ساخته می‌شود که به خوبی روی دندان‌ها می‌نشیند. این نوع پلاک به دلیل نامشخص بودن طرفداران بسیاری دارد، با این حال پلاک شفاف به اندازه پلاک هالی قابل تنظیم نیست و در صورت آسیب دیدن باید تعویض شود

فضانگهدار متحرک

فضانگهدار متحرک وسیله‌ای موقتی است که در ارتودنسی کودکان کاربرد دارد. چنانچه دندان شیری زودتر از موعد بیافتد از فضانگهدار استفاده می‌شود. فضانگهدار مانع از آن می‌شود که دیگر دندان‌های شیری به سمت فضای خالی دندان افتاده حرکت کند. به بیان دیگر فضانگهدارنده جا را برای دندان دائمی حفظ می‌کند تا دندان دائمی در محل مناسب دربیاید و دندان‌ها نامرتب نشود.

منبع : https://www.orthotips.ir/

از چه دستگاه هایی برای ارتودنسی پیشگیری استفاده می شود؟

وسیع کننده کام

برای پهن کردن فک بالا از وسیع کننده (اکسپندر) کام استفاده می‌شود. این دستگاه ارتودنسی دندان برای اصلاح کراس بایت یعنی قرار گرفتن دندان‌های بالا پشت دندان‌های پایین یا ایجاد فضا برای دندان‌های به هم فشرده نیز کاربرد دارد. وسیع کننده کام انواع مختلفی دارد که پرکاربردترین آنها عبارت است از:

وسیع کننده کام Banded: این نوع اکسپندر حلقه‌هایی فلزی دارد که به پشت دندان‌های آسیاب عقب دهان چسبانده می‌شود.

وسیع کننده کام Bonded: این نوع اکپسندر قطعه‌ای پلاستیکی دارد که دندان‌های عقب دهان را می‌پوشاند. این وسیع کننده به ویژه برای بیمارانی توصیه می‌شود که کراس بایت قدامی دارند، یعنی یکی از دندان‌های پیشین فک بالا پشت دندان پایین قرار می‌گیرد.

دستگاه ترک عادت

زمانی که تمام تلاش‌های والدین و متخصص برای جلوگیری از عادت‌های مضری مانند مکیدن انگشت بی‌نتیجه می‌ماند و در این بین دندان‌های دائمی پیشین نیز شروع به جوانه زدن می‌کند، به ناچار از دستگاه ثابت ارتودنسی برای متوقف کردن این عادت رفتاری استفاده می‌شود. اگر کودک عادت مکیدن انگشت را ترک نکند و این عادت به شکل فک یا موقعیت صحیح دندان‌ها لطمه بزند، پیش از سیم کشی دندان‌ها غالباً از این وسایل استفاده می‌شود.

بیشتر بخوانید : ارتودنسی نامرئی

فضا نگهدار

هنگامی که دندان‌های شیری عقب دهان زود می‌افتد یا به دلیل پوسیدگی وسیع کشیده می‌شود، باید از فضا نگهدار استفاده شود. این وسیله فضای خالی را تا زمان درآمدن دندان دائمی باز نگه می‌دارد. اگر پس از از دست دادن زودهنگام دندان شیری از فضانگهدار استفاده نشود، بقیه دندان‌های شیری به سمت این فضای خالی حرکت می‌کنند و جای دندان دائمی را پر می‌کنند. فضا نگهدار از بروز این اتفاق جلوگیری می‌کند و ضرورت انجام درمان‌های پرهزینه ارتودنسی را در بسیاری از موارد از بین می‌برد.

هدگیر

هدگیر وسیله‌ای متحرک است که عموماً شب‌ها پوشیده می‌شود تا رشد فک را با الگوی مناسب‌تری هدایت کند.

هزینه

در مقایسه با هزینه های درمان رایج ارتودنسی در بزرگسالان و نوجوانان ،ارتودنسی پیشگیری بسیار کم هزینه تر بوده و طول مدت درمان کوتاه‌تری نیز دارد

منبع : http://www.orthodr.ir/

چرا از ارتودنسی نامرئی استفاده کنیم؟

ممکن است شما نیز هر دفعه که به مقابل آینه می روید از نامنظم بودن دندان هایتان احساس نارضایتی کنید و دوست داشته باشید که دندان هایی سالم و زیبا داشته باشید، چرا که دندان یکی از مواردی است که در زیبایی چهره و هم چنین نحوه ادای کلمات تاثیر بسیار زیادی دارد، از این رو اغلب افراد تمایل دارند که دندان های خود را با روش های نوین دندانپزشکی مرتب کنند.

ارتودنسی یکی از راه هایی است که به وسیله آن می توان دندان ها را منظم کرد، اما متاسفانه بسیاری از بزرگسالان دوست ندارند که تغییری در چهره شان ایجاد شود، چرا که سیم های ارتودنسی و کش های آن برای برخی ناخوشایند است، به همین علت این افراد می توانند از ارتودنسی نامرئی استفاده کنند.علاوه بر بزرگسالان برخی از کودکان نیز تمایلی به استفاده از ارتودنسی ندارند و فکر می کنند ممکن است دوستانشان آن هارا مسخره کنند، از این رو بهتر است برای این افراد نیز از ارتودنسی نامرئی استفاده شود.

‎انواع روش های جایگزین این نوع از درمان ارتودنسی می تواند به شکل باشند :

 ارتودنسی لینگوال

‎ ارتودنسی با براکت های شفاف

‎نوعی دیگر هم میتوان این روش های درمان را دسته بندی نمود، که به صورت ارتونسی ثابت و متحرک تقسیم بندی می گردند. به این ترتیب که ارتودنسی لینگوال و ارتودنسی با براکت های شفاف (یا سفید) جزئی از ارتودنسی ثابت و ارتودنسی با پلاک های شفاف، جزئی از ارتودنسی متحرک به حساب می آید. تفاوت اصلی این روش های مختلف ارتودنسی دندان ، در همین قابلیت خارج نمودن دستگاه از درون دهان می باشد.

ارتودنسی نامرئی لینگوال

‎این روش درمان برای اولین بار در سال 1970 معرفی شد که در آن دستگاه ارتودنسی به طور کامل پشت دندان ها و در مجاورت زبان قرار دارد. جنس براکت ها (نگین ها) در ارتودنسی لینگوال از فلز می باشد. در این نوع درمان به علت مکان قرار گیری دستگاه ارتودنسی ، براکت ها توسط افراد دیگر قابل مشاهده نیست و نوعی جایگزین درمان ارتودنسی نامرئی به حساب می آید. البته این روش به دلیل ناراحتی و مزاحمتی که برای زبان ایجاد می کند و همچنین فضایی که درون محفظه دهان اشغال می کند و همچنین احتمال شکسته شدن ، محبوب و معمول نمی باشد. ‎به همین خاطر است که اکثرا روش های دیگری از درمان ارتودنسی به بیماران توصیه می گردد. ارتودنسی لینگوال به ارتودنسی زبانی و یا پشت دندانی هم مشهور می باشد.

بیشتر بخوانید : قیمت ارتودنسی 

رتودنسی با براکت های شفاف

در این نوع درمان، دستگاه ارتودنسی از نوع ثابت است و امکان خارج نمودن آن در طول درمان وجود ندارد. ‎در این روش ، از براکت هایی بی رنگ و شفاف یا سفید رنگ بهره گرفته می شود. این دستگاه شفاف ارتودنسی تنها از فواصل نزدیک قابل رویت می باشد و جنس براکت های آن از سرامیک می باشد. امروزه براکت های سرامیکی جایگزینی زیبا و بسیار مطمئن برای براکت های فلزی به حساب می آیند.

‎این نوع درمان می تواند پیشنهاد بسیار هوشمندانه ایی برای بزرگسالان و البته کسانی باشد که می خواهند دستگاه ارتودنسی آنها پنهان باشد. البته برای تعیین این نکته که کدام بیمار کاندید مناسبی برای براکت های شفاف است ، باید با متخصص ارتودنسی مشورت نمود.

ارتودنسی با پلاک های شفاف

‎یکی از پرطرفدارترین روش های درمان ارتودنسی ، استفاده از الاینرهای شفاف یا اینویزیلایناست که جنس آن از پلاستیک و بسیار شفاف می باشد. به همین خاطر به سختی قابل مشاهده و تشخیص می باشند. این دستگاه ارتودنسی نامریی شامل تعدادی پلاک متحرک نازک، شفاف و سبک است که بر اساس قالب گیری اولیه از دندانهای بیمار ساخته می شود. معمولا برای هر بیمار 18 الی 30 پلاک ساخته شده که به صورت متوالی استفاده می گردند. هر پلاک باید کل مدت شبانه روز به جز زمان غذا خوردن یا مسواک زدن در دهان بیمار باشد. ملاحظات نگهداری از پلاکها مشابه سایر دستگاههای متحرک است. حدودا هر 2 هفته پلاک قبلی با پلاک جدیدتر (طبق دستور و شماره گذاری لابراتوار سازنده و نظر متخصص ارتودنسی) جایگزین می گردد. فاصله جلسات ویزیت بیمار یک ماه و نیم است. طول مدت درمان بسته به نوع ناهنجاری دندانی متفاوت است. به طور متوسط حدود 12 ماه است. هرچند در مواردی می تواند تا 36 ماه به طول انجامد.

منبع : http://www.orthodoctor.ir/

همه چیز در مورد متخصص ارتودنسی

متخصص ارتودنسی کیست؟

ارتودنتیست یا متخصص ارتودنسی، به پزشکی گفته می‌شود که پس از گذراندن دوره ۶ ساله عمومی و کسب تجربه به صورت بالینی،به گذراندن دوره تخصصی سه ساله بپردازد و در پایان، با ارائه‌ی یک پایان نامه در زمینه ارتودنسی قادر به تشخیص و درمان اصولی ناهنجاری‌های دندانی،فکی در جهت درمان و ایجاد زیبایی و نظم بخشیدن به دندان ‌باشد. متخصص ارتودنسی بعد از گذراندن دوره‌های گفته شده، برای به‌روزرسانی اطلاعات و دانش خود می‌بایست در برنامه‌هایی تحت عنوان بازآموزی حرفه‌ای، شرکت کند. این مطلب قابل ذکر می‌باشد که تمامی متخصص‌های ارتودنسی، یک دکتر دندانپزشک شناخته می‌شوند در صورتی که تنها کمتر از ۲ درصد دندانپزشکان در ایران، متخصص ارتودنسی نیز هستند .

 ارتودنسی به انگلیسی

کلمه ارتودنسی (به انگلیسی برگرفته از ویکی پدیا : Orthodontics) تشکیل شده است از دو کلمه جداگانه در انگلیسی ، کلمه اول “اورتو” در فارسی به معنای راست و کلمه دوم “ادوس” یا مشتق آن “دوس” در فارسی به معنای دندان می باشد.

دندان پزشک متخصص ارتودنسی :

اولین بار در ایران از سال ۱۹۸۷ ،تخصص ارتودنسی به عنوان اولین تخصص دندانپزشکی پذیرفته شده است. قابل ذکر است که در اواخر دهه ۵۰ ، همزمان با گسترش مفاهیم ارتودنسی،زمینه لازم برای آغاز فعالیت‌های تخصصی ارتودنسی در ایران فراهم آمد و به دنبال آن فارغ التحصیلان این رشته، فعالیت طبابت خود را به عنوان متخصص ارتودنسی، آغاز نمودند.

دندانپزشکان پس از خاتمه دوره شش ساله دندان پزشکی عمومی با قبولی در آزمون پذیرش دستیاری، به دوره تخصصی ارتودنسی به مدت سه سال تحصیلی و به منظور درمان ناهنجاری‌های دندانی فکی وارد می شوند. بنابراین متخصص ارتودنسی دارای مهارت دندانپزشکی عمومی و تخصص ارتودنسی به طور همزمان می‌باشد.

روش تشخیص دندان پزشک متخصص ارتودنسی :

برای تشخیص دندان پزشک متخصص ارتودنسی باید در جست و جوی کلمه «متخصص» در مهر طبابت و روی کارت ویزیت و یا تابلو باشیم. زیرا وزارت بهداشت و سازمان نظام‌ پزشکی تنها به پزشکان متخصص ارتودنسی اجازه قید این کلمه را می‌دهد.علاوه بر این می توانیم با جست‌ و‌ جو در سایت سازمان نظام پزشکی کل کشور نسبت به متخصص بودن دکتر خود اطمینان یابیم.

تفاوت بین دندان پزشک عمومی و متخصص ارتودنسی

احتمالا تفاوت بین دکتر دندانپزشک و متخصص ارتودنسی با توجه به تشابه ظاهری روند درمانی هر دو که در ناحیه دهان و دندان صورت می‌گیرد، آنطور که باید نمایان نیست. اما با این وجود، دندانپزشک و متخصص ارتودنسی به لحاظ درجه تخصصی و نوع خدمات درمانی که به بیماران ارائه می‌دهند تفاوت‌هایی دارند.

دندانپزشک به پزشکی گفته می‌شود که با گذراندن دوره ۶ ساله دندانپزشکی، به انجام درمان‌های عمومی دهان و دندان نظیر پرکردن دندان، عصب کشی،کشیدن دندان،پروتز های دندانی یا جرمگیری می‌پردازند. و لازم به ذکر است که درمان ناهنجاری‌های دندانی فکی بر عهده‌ی دندانپزشک عمومی نمی‌باشد. پس می‌توان گفت که متخصص ارتودنسی، به دکتر دندانپزشکی گفته می‌شود که علاوه بر گذراندن دوره‌ی عمومی به گذراندن دوره تخصصی در جهت آموزش علمی درمان مشکلات و ناهنجاری‌های دندانی- فکی از طریق ( ارتودنسی ثابت ، ارتودنسی متحرک ، ارتودنسی نامرئی و....) می‌پردازد.

منبع : https://www.orthodentist.ir/