صدف سان

دندانپزشکی

صدف سان

دندانپزشکی

ارتودنسی همزمان با عمل جراحی بینی

ارتودنسی همزمان با عمل جراحی بینی تنها می تواند یک ایده بد باشد.

زیرا درمان ارتودنسی دندان محدودیت های خاصی را برای شما ایجاد خواهد کرد.

مشکلات ارتودنسی همزمان با عمل جراحی بینی

این سوال اکثر کسانی  است که قصد انجام ارتودنسی همزمان با عمل جراحی بینی را دارند.

آنها می خواهند بدانند که کدام را زودتر انجام دهند و دلایل  زودتر انجام دادن هر کدام هم  برایشان اهمیت دارد.

بهترین متخصص ارتودنسی در کرج و تهران به این سوال این گونه پاسخ می دهد : درمان ارتودنسی می تواند بر روی موارد زیر تاثیر قابل توجه ای بگذارد.

  • موقعیت لب ها
  • تعادل بین لب و بینی
  • زاویه بینی و لب
  • اصلاح طرح لبخند

تغییر فرم لب بعد از درمان ارتودنسی

تغییر فرم لب بعد از ارتودنسی مسلما بر تصمیم جراح زیبایی بینی شما در خصوص پلن جراحی بینی اثر گذار است.

فاصله گذاری بین درمان ارتودنسی و جراحی بینی

توصیه پزشکان این است که در گام نخست درمان ارتودنسی انجام شود.

پس از پایان کار ارتودنسی شما می توانید به جراحی بینی خود بپردازید .

اما اگر شما نمی خواهید صبور باشید بهتر است با هر دو متخصص خود مشاوره داشته باشید.

فک پایین عقب رفته

درمان جراحی فک در کسانی که نیازمند جراحی های ارتوگناتیک فک هستند گزینه هایی دارد.

این بیماران ابتدا باید فک عقب رفته خود را اصلاح کنند.

سپس اقدام به جراحی بینی نمایند

استفاده از پروتز چانه برای جراحی فک

در صورت مرتب بودن دندان ها در این افراد و تنها عقب بودن فک پایین می توان از پروتز چانه برای جلو آوردن فک عقب رفته استفاده کرد.

در این صورت است که جراحی زیبایی بینی در این افراد پس از بر طرف کردن مشکل عقب رفتگی فک اثر مطلوب خود را بجا خواهد گذاشت.

این بیماران دیگر احساس بزرگ بودن بینی نمی کند.

با انجام پروتز چانه تغییر چهره به وسیله جراحی فک هم صورت می گیرد.

جلوزدگی فک پایین

هنگامی که فرد در جویدن گاز گرفتن و جفت شدن دندان ها با مشکل روبرو می شود.

این مشکلات می تواند علاوه بر شکل نامناسب ظاهری دندان ها باعث بروز اختلالات دیگری درعملکرد و روابط فکی – دندانی شود.

علت این ناهنجاری فک ممکن است مادر زادی باشد و جنین با این ناهنجاری در صورتش متولد شده باشد.

برای مطالعه بیشتر : مجله اینترنتی دندانپزشکی


جراحی پیشرفته ایمپلنت و بررسی میزان موفقیت آن

از آنجا که موفقیت جراحی ایمپلنت دندان تا حد زیادی به کیفیت استخوانی که ایمپلنت در آن قرار می‌گیرد بستگی دارد، متخصص ایمپلنت ممکن است برای ایجاد مقدار کافی استخوان جهت قرار دادن ایمپلنت، انجام پیوند استخوان را ضروری بداند.

سینوس لیفت اغلب زمانی انجام می‌شود که ایمپلنت به جای دندان‌های عقب (مولر) فک بالا جایگزین می‌شود. انجام سینوس لیفت در مواردی ضرورت می‌یابد که ارتفاع استخوان در فک بالا کافی نیست یا سینوس‌ها خیلی به فک نزدیک هستند و به همین دلیل قرارگیری ایمپلنت را با مشکل مواجه می‌کنند. دلایل متعددی برای بروز این حالت وجود دارد از جمله:

بسیاری از افرادی که دندان‌های فک بالایی خود را از دست داده‌اند – به ویژه دندان‌های عقب یا دندان مولر – برای قرارگیری ایمپلنت، به میزان کافی استخوان ندارند. به دلیل آناتومی جمجمه، نواحی خلفی (عقبی) فک بالا استخوان کمتری نسبت به فک پایین دارد.

استخوان ممکن است به دلیل ببیماری پریودنتال از بین رفته باشد.

از دست دادن دندان نیز ممکن است منجر به از بین رفتن استخوان شود. هنگامی که دندانی از دست می‌رود، استخوان زیر آن به تدریج تحلیل می‌رود. در صورتی که دندانی به مدت طولانی از دست رفته باشد، اغلب میزان کافی استخوان برای قرارگیری ایمپلنت در محل آن وجود نخواهد داشت.

سینوس ماگزیلا (فک بالا) ممکن است خیلی به محل قرارگیری ایمپلنت نزدیک باشد. شکل و اندازه این سینوس معمولا از فردی به فرد دیگر متفاوت است. سینوس‌ها می‌توانند با افزایش سن بزرگتر شوند.

سینوس لیفت معمولا قبل از جراحی ایمپلنت انجام می‌شود تا زمان کافی برای ترمیم استخوان وجود داشته باشد. اما در برخی موارد ممکن است هر دو عمل به طور همزمان انجام شوند. گرچه سینوس لیفت عمل غیر متداولی نیست، اما قرارگیری همه ایمپلنت‌ها در این ناحیه ممکن است نیاز به سینوس لیفت نداشته باشند.

برای مطالعه بیشتر : بریج دندان


عصب کشی دندان و ارتودنسی

عصب کشی یا درمان ریشه در اغلب موارد  در دندان هایی  که  دچار پوسیدگی عمیق  و دندان درد هستند باید صورت بگیرد.

در این گونه موارد پس از عفونت دندان، مغز آسیب  دیده ی آن و  بافت های  مینا و عاج دندان تغییر ماهیت می دهند.

در این هنگام به خاطر دارا بودن باکتری های پوسیدگی زا  و قابل گسترش چاره ای جز خارج  کردن عفونت و پر کردن کانال های  خالی وعصب کشی یا روت کانال تراپی  باقی نمی ماند.

تاثیر جنبش ارتودنسی  و حرکات دندانی بر دندان های عصب کشی شده

درمان ارتودنسی در اغلب موارد نیاز دارد که دندان ها را به حرکت وادار کند.

این حرکت ممکن است در دندان هایی که ریشه آنها درمان شده است به توجه خاصی نیاز داشته باشد .

متخصص ارتودنسی قادر است نیروهای ارتودنتیک را در شکل ها و جهت هایی به دندان روت کانال شده وارد کند که هیچ آثار مخربی در آن به وجود نیاید .

بنابراین وارد آوردن نیروهای ارتودنسی به دندان عصب کشی شده تنها باعث جابه جا شدن و قرارگیری آن در وضعیت مطلوب خواهد شد.

بررسی مشکلات دندان عصب کشی شده قبل از ارتودنسی

هدف از این بررسی این است که تاثیر مسائل اندو قبل از درمان ارتودنسی در نظر گرفته شود.

همچنین تغییراتی که ممکن است در پالپ ، بافت سخت و منطقه پری اپیکال دندان در طول و بعد از درمان ارتودنسی رخ دهد  مورد بررسی قرار بگیرد .

برای کمک به درک مطلب بالا و توجیه موضوع  ، موارد زیر مورد بحث و بررسی قرار خواهند گرفت :

ضایعه پری اپیکال            

ضایعات التهابی پری اپیکال

نکروز پالپ آسپتیک

1) جنبش ارتودنسی در دندان های روت کانال شده بدون ضایعه پری اپیکال

2) جنبش ارتودنسی در دندان های درمان ریشه شده با ضایعات التهابی پری اپیکال

3)جنبش ارتودنسی در دندان با توجه به ( مردگی بافت )  نکروز پالپ آسپتیک

در همه این شرایط برای تغییر مکان دادن دندانی که درمان ریشه شده است متخصص ارتودنسی به یک ارزیابی دقیق و تحقیقات بالینی در طول درمان نیاز دارد .(برای آشنایی با بهترین متخصص ارتودنسی در کرج و تهران می توانید به سایت دندانپزشکی در کلینیک مراجعه کنید.)

درمان ارتودنسی در دندان های روت کانال بدون ضایعه پری اپیکال

بیماری های پری اپیکال دندانی در اثر نقصان درمان ریشه بوجود می آیند .

ضایعات پری اپیکال اگر به موقع تشخیص داده شوند کنترل  و درمان راحت تر و موفق  تری خواهند داشت .

در طول چندین دهه ، تا سال 1990 عملا هیچ جنبش دندان که عصب کشی یا درمان ریشه شده بودند مورد توجه خاصی قرار نمی گرفت .

گرچه این دندان ها می توانستند در معرض خطر بیشتری از تحلیل ریشه در هنگام حرکت ارتودنسی قرار گیرند .

در گذشته درمان ارتودنسی اغلب در طیف جوان و نوجوان  وجود داشت.

آنها دارای دندان های سالم و بدون صدمات دندانی بودند .

با بهبود شرایط اقتصادی و اجتماعی بزرگسالان بسیاری به درمان ارتودنسی رو آوردند

برای مطالعه بیشتر : مجله تخصصی دندانپزشکی

تاثیر ارتودنسی بر زیبایی

 ارتودنسی به منظور زیبایی امروزه تقاضای بسیاری پیدا کرده است.از آنجایی که بسیاری از افرادی که تصمیم به ارتودنسی دارند هدفشان تنها  “زیبایی” است، در این مقاله ما در این باره  صحبت خواهیم کرد و اطلاعاتی در این زمینه و موارد مرتبط در اختیار خوانندگان قرار خواهیم داد.

برای آنشنایی با بهترین متخصص ارتودنسی در کرج و تهران می توانید به سایت دندانپزشکی در کلینیک مراجعه کنید.

تاثیر درمان ارتودنسی بر زیبایی نیمه پایینی صورت 

ارتودنسی دندان می تواند قسمت های پایینی صورت را کاملا تحت تاثیر قرار دهد  :

فرم لب و ارتفاع بینی تا چانه را اصلاح کند

لبخند زیبا بیافریند

صورت گرد را کشیده کند

از کشیده گی زیاد صورت بکاهد

لب های بیرون زده را خوش فرم و کمی به سمت داخل متمایل کند

لب های باریک را برجسته کند

ارتودنسی به منظور زیبایی لبخند

یک لبخند زیبا برای همه ما دارای اهمیت بسیاری است.

در گذشته بسیاری از بزرگسالان از داشتن براکت های ارتودنسی روی دندان هایشان خجالت می کشیدند.

یا نمی خواستند برای زیبایی لبخند خود هزینه ای کنند.

یا  نمی توانستند زمانی را برای این کار صرف کنند.

در اینجا ما به پاسخ به سوالات رایج و ترس بی مورد از ارتودنسی به منظور زیبایی پرداخته ایم.

آیا ارتودنسی برای من خیلی دیر نشده است؟

اگر دندان های شما فقط نامرتب هستند.

یا اینکه شما قصد دارید آنها را مرتب کنید و طرح لبخند خود را اصلاح کنید.

درمان ارتودنسی به شما کمک خواهد کرد تا به خواسته خود برسید.

واقعیت این است که یک نفر از هر پنج بیمار ارتودنسی یک فرد بزرگسال است.

در درمان ارتودنسی هیچ محدودیت سنی برای بیماران بزرگسال با لثه های سالم وجود ندارد.

درمان ارتودنسی به شما اجازه می دهد تا شما یک  لبخند زیبا را که در تمام طول مدت عمر به آن می اندیشید برایتان به ارمغان بیاورد.

آیا درمان ارتودنسی دردناک است؟

البته تفاوت زیادی بین ناراحتی و درد وجود دارد و بسیاری از ناراحتی های به وجود آمده کوتاه مدت است.

  • ناراحتی عادت نداشتن به براکت های ارتودنسی
  • ناراحتی غذا خوردن و جویدن خوراکی ها و میوه ها
  • ناراحتی فشاری که با نوک انگشتان متخصص ارتودنسی شما در ابتدای ورود دستگاه به دهانتان می آید

برای مطالعه بیشتر : مجله اینترنتی دندانپزشکی

انواع ایمپلنت‌های دندانی اوردنچر و میزان رضایت بیماران و زمان انجام آ

در مواردی که تعداد زیادی از دندان‌های فرد از بین رفته یا نیاز به جایگزینی دارند، اوردنچر نسبت به ایمپلنت‌های جایگزین تک دندان، راه حل مقرون به صرفه‌تری است. ایمپلنت اوردنچر یک پروتز دندانمصنوعی است که توسط ایمپلنت‌های دندانی طی جراحی در فک شما قرار داده می‌شود.

ایمپلنت دندان با ثبات و استحکام بالایی از دنچر (دندان مصنوعی) محافظت می‌کند و نسبت به دندان‌های مصنوعی سنتی مزایای بسیاری دارد. اوردنچر بسته به شرایط استخوان، لثه و سایر فاکتورها، با تعداد متفاوتی از ایمپلنت طراحی می‌شود.

انواع ایمپلنت‌های دندانی اوردنچر 

سه نوع اصلی ایمپلنت اوردنچر وجود دارد:

 ایمپلنت نگهدارنده (Implant-Retained) – محافظ لثه

در این حالت اوردنچر به طور مستقیم روی لثه شما قرار گرفته و به ایمپلنت‌هایی که در فک بالا یا پایین قرار دارند، متصل می‌شود. این نوع اوردنچر قابل در آوردن است و از طریق اتصالات محکم و ثابت موجود در دنچر به ایمپلنت متصل می‌شود.

نوار نگهدارنده (Bar-Retained) – محافظ ایمپلنت

در این حالت اوردنچر به اتصالات روی یک نوار فلزی وصل می‌شود که این نوار فلزی طی جراحی به ایمپلنت‌های فک بالا یا پایین متصل می‌شود. این نوع اوردنچر قابل در آوردن است و از طریق اتصالات ثابت موجود در دندان مصنوعی درون نوار فلزی محکم می‌شود.

ایمپلنت ثابت

در این حالت اوردنچر مستقیما به ایمپلنت‌های قرار داده شده در فک بالا یا پایین متصل می‌شود. این نوع اوردنچر فقط توسط دندانپزشک قابل برداشتن است. این حالت بیشترین شباهت را به دندان‌ها و لثه طبیعی دارد.

اطلاعات بیشتر درباره ایمپلنت‌های دندانی اوردنچر

 آیا شما کاندید مناسبی برای این نوع درمان هستید؟

به طور کلی اگر فردی به اندازه‌ای سالم باشد که بتوان دندانش را کشید، کاندید مناسبی برای قرار دادن ایمپلنت اوردنچر است. کاندیدهای بالقوه اوردنچر افرادی هستند که از عدم ثبات دندان‌های مصنوعی خود ناراضی‌اند، همچنین افراد بی‌دندان با شرایط دندانی خیلی پیچیده که نمی‌توانند به طور موفقیت‌آمیزی پروتزهای ثابت یا متحرک را در دهان نگه دارند. تحقیقات نشان داده که افزایش سن یا پوکی استخوان نیز مانعی برای بهبودی یا اتصال موفقیت‌آمیز ایمپلنت نیست.

 رضایت بیماران به چه میزان است؟

مطالعات، افزایش رضایت بیماران و نیز بهبود کیفیت زندگی آن‌ها را هنگام استفاده از اوردنچر متصل به ایمپلنت نسبت به دندان‌های مصنوعی معمولی نشان می‌دهد.

 تکمیل فرآیند درمان چقدر طول می‌کشد؟

مراحل درمان از آغاز تا پایان می‌تواند طی ۳ تا ۴ ماه کامل شود. قرار دادن ایمپلنت دندانی نیز بدون هیچگونه بی‌حسی موضعی انجام می‌شود.

برای مطالعه بیشتر : دندانپزشکی اطفال