در برخی موارد، استخوان محل ایمپلنت، کیفیت و سایز مناسبی نداشته و نمیتواند از ایمپلنت محافظت کند. این مشکل ممکن است در در اثر آناتومی خاص بدن فرد، وارد شدن یک آسیب یا افتادن دندان و خالی ماندن جای آن برای مدت طولانی ایجاد شده باشد. به هر حال، معمولا مشکل استخوان با پیوند هم زمان استخوان در هنگام انجام ایمپلنت دندان برطرف میگردد. شرایط خاص هر فرد تعیین کنندهی نوع پیوند استخوان مورد استفاده برای فرد خواهد بود، اما معمولا اگر پیوند استخوان هم زمان با نصب ایمپلنت انجام شود، پزشک از مواد مخصوصی برای کمک به استخوان در نگه داشتن ایمپلنت استفاده میکند.
بالا بردن سینوس
گاهی اگر از زاویه عمودی نگاه کنیم میببنیم که بیماران استخوان قسمت سینوسها را از دست دادهاند (استخوان سمت راست و چپِ مولارهای بالا). از بین رفتن این استخوانها علل مختلفی دارد اما معمولا در اثر " پنوماتیزیشن (گسترش سلولهای هوایی)"، یا "پایین آمدن" سینوسها در اثر افتادن دندان اتفاق میافتد. زمانی که دندانهای این قسمتها بیفتند، به مرور زمان سینوسها پایین آمده، محدود شده و نهایتا مانع نصب ایمپلنت دندان میشود. برای رفع مشکل استخوان در این قسمتها و ایجاد امکان نصب ایمپلنت در این بیماران از "بالا بردن" سینوس یا پیوند استخوان استفاده میشود. با توجه به میزان از دست رفتگی استخوان، میتوان این عمل را قبل یا هم زمان با نصب ایمپلنت انجام داد.
ساخت دندانهای جایگزین
قرار دادن روکش روی ایمپلنتهای دندان نیاز به چند جلسه مراجعه به دندانپزشک عمومی دارد. پس از اتمام دورهی بازسازی استخوان، دندانپزشک یک پست متصل کننده کوچک، به نام اباتمنت به هر ایمپلنت متصل میکند. در نهایت دندانهای دائمی جایگزین به اباتمنتها متصل میشوند. قرار دادن این پست، یا اباتمنت، اغلب توسط دندانپزشک ترمیمی انجام میشود اما میتواند در مطب و توسط دندانپزشک عمومی نیز انجام شود. سپس دندانپزشک قالبهایی از دندانها و اباتمنتها تهیه کرده، معمولا دندانهای جایگزین موقت برای بیمار قرار داده، رنگ مناسب برای دندانهای جایگزین را انتخاب کرده و آنها را امتحان میکند که به خوبی بر روی محل قرار گرفته و با آن منطبق باشند. در حین مراجعات، تکنسین آزمایشگاه دندانهای جایگزین دایمی و ساختارهای زیرین که به ایمپلنت متصل میشوند را خواهند ساخت.
بیشتر بخوانید :
انتخاب دنتال ونیرها اولین مرحله برای ترمیم و زیبایی دندان ها می باشند و باعث می شوند به آن لبخند دلخواه همیشگی رسید. تعیین اینکه چه موادی برای آن استفاده شود، مرحله دوم می باشد.
کامپوزیت رزین و پرسلین هردو شایع ترین موادی هستند که در پروسه فابریکه کردن روکش استفاده می شوند. در دست یک دندانپزشک زیبایی باتجربه، هردو ماده می توانند زیبایی را به لبخندتان ارمغان بیاورند. اما چطور می توان فهمید که چه از آن ها برای دندان ها بهتر است؟
این بستگی به نیازهای خاصتان دارد، و اینکه فاکتورهایی برایتان مهم می باشند. پس باید تفاوت بین پرسلین ونیر و کامپوزیت را بررسی کرد.
مزایای کامپوزیت ونیر :
کامپوزیت ونیرها مزایای بسیاری نسبت به پرسلین ها دارند، که اول از همه هزینه آن ها می باشد. به طور متوسط، پرسلین ونیرها دوبرابر نسبت به کامپوزیت گران تر می باشند، که برای هر فردی بسیار مهم می باشد.
از دیگر مزیت های کامپوزیت ونیر نسبت به پرسلین ونیر بخواهیم بگوییم، این است که کامپوزیت ها می توانند معمولا با صبر و انتظار فابریکه و انجام شوند، که معمولا یک روز درمان آن طول می کشد. ونیرهای کامپوزیتی مستقیم (همان کامپوزیت باندینگ) در واقع روی دندان ساخته می شوند تا اینکه در آزمایشگاه ساخته شوند. رزین های به شکل دندان رو دندان ها به طور مستقیم اعمال می شوند که همانجا توسط دندانپزشک زیبایی می توانند شکل داده شوند و طراحی شوند. رزین ها با استفاده از یک نور فشرده سخت می شوند، بعد از لایه های اضافی رزین می توانند زیبایی که نیاز بوده را به همراه داشته و طراحی و ساخته شوند. در نهایت که تمام می شود، رزین باید به خاطر اینکه طبیعی تر به نظر برسد، پولیش داده شود، تا ظاهری شبیه به دندان داشته باشد. پروسه کامپوزیت کردن پس هم کم تهاجمی تر است و هم سریع تر از پرسلین انجام می شود.
بزرگترین مزیتی که از کامپوزیت ها می توان نام برد، برگشت پذیری آن هاست. پرسلین نیاز به تغییر شکل دندان طبیعی دارد تا ونیر فیت و هم اندازه دندان شود. زمانی که صحبت کامپوزیت می شود، کارهای کوچی لازم می شود روی دندان های طبیعی صورت گیرد، به این معنا که به طور دائمی باید جلا داده شوند تا شکلی طبیعی تر و ظریف تر به خود بگیرند.
مزایای پرسلین ونیر :
با اینکه کامپوزیت ونیرها مزایای بسیاری دارند، یک موردی هست که آن ها نسبت به پرسلین ها ندارند و آن، دوام پرسلن است. پرسلین ونیرها خیلی سفت و سخت تر از کامپوزیت رزین می باشند. حتی با پیشرفت هایی که در طی سال ها روی کامپوزیت شده است. پرسلین ونیرها با مراقبت های خوب می توانند ۱۰ الی ۱۵ سال عمر کنند؛ در مقایسه با کامپوزیت ها که عمر متوسط ۵ تا ۷ سال دارند. پس صحبت هزینه که می شود، همین مسئله میزان عمر آن ها مطرح می شود، یعنی مدلی که کمتر هزینه دارد پس طبیعتا عمر کمتری هم خواهد داشت.
بسیاری از دندانپزشکان زیبایی معقتدند که پرسلن ونیر بیشتر ونیرهای طبیعی تر و به شکل دندان ارائه می دهند. پرسلین دارای کیفیت شفافی می باشد که کمی شباهت به مینای دندان دارد. همچنین خیلی در مقابل لکه و شکستن مقاوم است؛ بیشتر هم به خاطر مواد اولیه ایست که در آن بعد از درمان اعمال می شود. به عبارتی دیگر، کامپوزیت ونیر ها بیشتر رنگ می گیرند، پس باید در هر صورت رژیم غذایی درست تری در پیش گرفت. کامپوزیت نیاز دارد که پولیش شود تا بیشتر به شکل دندان شود.
به دلیل تکنولوژی هایی که در زمینه ونیر پرسلن شده است، پس زیاد منتظر نمی شوید و زمان انجام آن برایتان بسیار کوتاه تر می شود. همچنین برای مشکلات دندانی بسیار حاد می توانند مورد استفاده قرار گیرند، اما در رابطه با کامپوزیت ها این مسئله صدق نمی کند زیرا نمی توانند برای مشکلات حاد دندانی مناسب باشند.
بیشتر بخوانید : ایمپلنت دندان
لمینت دندان تنها در 2 جلسه انجام میشود و تنها در موارد خاصی ممکن است به بیشت از 2 جلسه زمان نیاز داشته باشد:
جلسه اول، مشاوره و بررسی های لازم
اولین مرحله همان مراجعه حضوری نزد کلینیک دندانپزشکی یا دندانپزشک متخصص ترمیمی و زیبایی دندان است. در جلسه روال از این قرار است که شما درباره شرایط و اهداف خود از انجام لمینت با دندانپزشک صحبت می کنید. سپس دندانپزشک با بررسی شرایط دندان های شما مشخص می کند، درباره نتایج و نحوه انجام پروسه با شما صحبت خواهد کرد. گاهی اوقات برای انجام بررسی های دقیق تر تصویربرداری هم انجام می شود که دندانپزشک با مشاهده آن به نتیجه می رسد لیمینت دندان های شما به چه صورت خواهد بود.
بیشتر بخوانید : ایمپلنت دندان
جلسه اول با تراش مینا همراه است
در همین جلسه اول بخشی از مینای دندان شما برداشته می شود تا فضای مناسب برای قرارگیری لمینت بر روی دندان به وجود آید. تقریباً مقدار تراشیده شده مینای دندان برابر با ضخامت لمینت و حتی کمتر خواهد بود. بعد از تراشیدن مینا، قالبی برای اندازه گیری روی دندان ها قرار می گیرد تا ونیر دندان متناسب با دندان های شما از روی آن قالب ساخته شود. حدود چند هفته برای آماده سازی ونیر باید صبر کنید که در این فاصله دندان ها با لمینت موقت پوشانده می شود.
جلسه دوم، پوشاندن دندان ها با لمینت
طی جلسه دوم لمینت ها روی دندان ها قرار میگیرند. به این نکته هم توجه کنید که قبل از چسباندن، ونیر دندانی، متناسب با رنگ طبیعی دندان ها انتخاب؛ سپس دندان ها تمیز و جلا داده و در صورت لزوم روی سطح دندان ها کمی زبری ایجاد می شود. ایجاد ناهمواری کمک می کند روکش لمینت بهتر بر روی دندان ها متصل شود.
بعد از قرارگیری روکش در جای درست خود، دندانپزشک از نورهای خاصی برای سفت شدن آن کمک می گیرد. به پیشنهاد دندانپزشک حدود دو هفته بعد از اجرای لمینت باید به مطب مراجعه کنید تا از اتصال تمام دندانها مطمئن شوید.
منبع : دندانپزشکی شبانه روزی جنت آباد
درمان ارتودنسی( صاف کردن دندان ها ) در هنگام بارداری هیچگونه تداخلی ندارد ولی با توجه به افزایش اسیدیته محیط دهان در این زمان می بایست بهداشت دهان به خوبی رعایت گردد . در هنگام بارداری دندانها استعداد بیشتر برای پوسیدگی دارند. مادر در این دوران مواد قندی بیشتری می خورد و دندانها بیشتر در خطر پوسیدگی می باشند. همچنین به علت تغییرات هورمونی در این دوران لثه ها نیز در معرض خطر می باشند و مشکلات لثه ای بیشتر حادث می شوند.
ارتودنسی در هنگام بارداری در دوران بارداری میزان جرم و دیگر رسوبات میکروبی بیشتر از مقدار قبل از بارداری است. در نتیجه مقدار التهاب لثه نیز بیشتر از دوره قبل از بارداری می شود لذا لازم است عمل جرمگیری و برساژ دندانها انجام شود.
علائم التهاب لثه در دوران بارداری شامل قرمزی، تورم و بزرگ شدن لثه (افزایش حجم لثه) است. در بعضی موارد ممکن است این مشکل همراه با خونریزی از لثه هم باشد. حال اگر بیمار سیم ارتودنسی هم داشته باشد ممکن است التهاب لثه و مشکلات لثه ای افزایش یابد ولی در صورتی که بیمار بهداشت مناسبی داشته باشد و دندانها هیچگونه جرمی نداشته باشد ارتودنسی در این دوران نگرانی نخواهد داشت.
بیشتر بخوانید : هزینه ارتودنسی
باید دانست اگر بیمار در هنگام ارتودنسی باردار شد، نباید برای بیمار رادیوگرافی تجویز کرد زیرا گرفتن رادیوگرافی به خصوص در 3 ماه اول حاملگی برای جنین بسیار مخاطره آمیز است. یا می بایست قبل از بارداری برای بیمار رادیوگرافی تجویز کرد یا اینکه گرفتن آن را تا آخر حاملگی به تعویق انداخت.
در معرض قرارگرفتن مادر در مقابل اشعه X و تجویز بعضی از دارو ها باعث نقص های جنینی می شود که می توان به شکاف لب و کام یا لب شکری اشاره کرد. باید گفت در دوران ارتودنسی بیمار هیچگونه دارویی نمی گیرد و از بیمار هم نباید رادیوگرافی گرفت.
بنابراین ارتودنسی با بارداری هیچگونه منافاتی ندارد و صدمه ای هم به نوزاد نمی رساند. در این دوران می بایست بیمار بهداشت دهان خود را به خوبی رعایت کند. بیماران حتی با وجود سیم های ارتودنسی می توانند عمل جراحی سزارین برای به دنیا آمدن کودک داشته باشند .
منبع : کلینیک دندانپزشکی بارداری
بهترین زمان برای کشیدن دندان در سه ماهه دوم بارداری است.
سه ماهه اول:
معمولاً مراحل دندانپزشکی در سه ماهه اول انجام نمی شود مگر این که اورژانسی باشد. در هفته سوم تا هشتم بارداری زمان رشد اندام های مهم در جنین است و هرگونه دارو یا استرس ناشی از کشیدن دندان می تواند روی رشد جنین تأثیر بگذارد و سبب بروز ناهنجاری در اندام های آسیب پذیر جنین شود. اگر مادر بارداری در سه ماهه اول از دوران بارداری خود دچار پوسیدگی دندان شود، باید درمان را به تعویق اندازد.
سه ماهه دوم:
سه ماهه دوم امن ترین دوره برای کشیدن دندان است زیرا در این زمان، جنین رشد چشمگیری داشته است. با این حال، دندانپزشک اقدامات مختلفی را انجام می دهد تا فرد احساس راحتی داشته و از بروز هرگونه مشکل جلوگیری خواهد کرد.
در حین انجام عمل، اگر در حالت سنکوپ قرار گرفتید (از بین رفتن جزئی یا موقت هوشیاری به دلیل افت فشار خون) به سمت چپ خود بخوابید تا فشار را کاهش دهید.
هنگامی که در حالت خوابیده (طاق باز) قرار دارید ممکن است به دلیل فشار وارده از جنین بر روی کاوا ونا تحتانی (یک رگ بزرگ) منجر به سندرم افت فشار خون (خواب با فشار خون) شوید. بنابراین دندانپزشک باید حالتی را به ارتفاع 10 تا 12 سانتی متر روی صندلی برایتان در نظر بگیرد.
سه ماهه سوم:
نشستن به مدت طولانی برای شما دشوار می شود. این به نوبه خود سبب ناراحتی شما خواهد شد. همچنین امکان خونریزی کردن لثه در حین کشیدن دندان در این دوره زیاد است، بنابراین کشیدن دندان پوسیده زنان در سه ماهه سوم از دوران بارداری مضرات زیادی بر روی جنین داخل رحم او خواهد داشت.
اگر دچار درد شدید هستید و کشیدن دندان لازم است ماه اول از آخرین سه ماه بارداری می تواند زمان ایده آل برای انجام آن باشد. در حالی که درمان های اساسی مانند کشیدن دندان در دوران بارداری قابل انجام است اما معمولاً از درمان های پیشرفته اجتناب می شود.
بیشتر بخوانید : دلایل خراب شدن دندان ها