عوامل موثر در زیبایی لبخند

در زیبایی لبخند برخی عوامل، نقش موثری دارند که در زیر به آن ها اشاره شده است:

فرم و اندازه دندان

برای زیبایی دندان ها، باید توازن و هماهنگی بین دندان ها وجود داشته باشد، همچنین شکل و اندازه دندان نیز اهمیت خاص خود را دارد.

هماهنگی خطوط لثه

برای داشتن لبخندی زیبا، خطوط لثه باید هماهنگ و قرینه باشند. در لبخندی که لثه بیش از اندازه دیده شود و در واقع لثه دور دندان ها اندازه متناسبی نداشته باشد، این مشکل با اصلاح طرح لبخند درمان می گردد.

به هم ریختگی و نامرتبی دندان ها

در صورتی که دندان ها ظاهر کج و نامرتبی داشته باشند، علاوه بر اینکه تمیز کردن و رسیدگی دندان ها مشکل تر می شود، زیبایی دهان و دندان را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. صاف و مرتب کردن دندان ها به کمک اصلاح طرح لبخند، زیبایی را برای دندان ها به ارمغان می آورد.

بستن شدن فاصله بین دندان ها

وجود فاصله بین دندان ها می تواند دلایل متفاوتی مانند ژنتیک، کوچک بودن دندان، وجود دندان اضافی، فرنوم، بیماری لثه و دلایل متعدد دیگری داشته باشد. وجود این فاصله بین دندان ها می تواند زیبایی لبخند را تحت تاثیر قرار دهد. با توجه به میزان این فاصله با یکی از روش های مناسب اصلاح طرح لبخند، می توان زیبایی را به دندان ها بازگرداند.

ناهماهنگ بودن لبه دندان

ممکن است به دلایلی مانند دندان قروچه، اندازه دندان و یا نحوه قرار گرفتن آن ها کنار هم تفاوت داشته باشد که با اصلاح طرح لبخند این نا هماهنگی رفع می گردد.

بیشتر بخوانید : 6 دلیل خراب شدن دندان ها

یک متخصص ارتودنسی خوب باید چه ویژگی هایی داشته باشد؟

تخصص در ارتودنسی

ارتودنسی رشته ای تخصصی است و یک متخصص ارتودنسی خوب ، فردی است که دانش ، مهارت و تجربه ی کافی در این زمینه داشته باشد .

برای تشخیص یک متخصص ارتودنسی خوب از بد، می توانید به عکس کار ها قبلی مراجعه کنید یا از تجربه ی کاربران قبلی بپرسید .کارهایی از قبیل ارتودنسی ثابت، ارتودنسی متحرک، ارتودنسی نامرئی ،جراحی فک و…

تجربه یکی دیگر از عوامل تاثیر گذار بر مهارت یک متخصص ارتودنسی است ، بنابراین داشتن چند سال سابقه ی کار بسیار اهمیت دارد .

ارتباط مناسب با بیماران

متخصص ارتودنسی خوب با داشتن ارتباط دوستانه و صمیمانه با بیماران خود، آن‌ها را راضی نگه دارد.

همچنین، باید با توضیح دادن کامل به بیمار که قرار است چه کارهایی را انجام دهد، به آن آرامش بدهد.

توضیح درباره نحوه پرداخت و هزینه ارتودنسی کردن، از دیگر موضوعاتی است که متخصص ارتودنسی خوب باید درباره آن صحبت کند.

رابطه مناسب با کودکان

داشتن ارتباط مناسب با کودکان و آگاهی با روانشناسی کودکان، برای هر متخصص ارتودنسی خوب یک امر ضروری است.

شما با مراجعه کودکتان نزد متخصص ارتودنسی، باید این اطمینان را داشته باشید که ضمن درمان سریع و مناسب فرزندتان، برای مراجعات بعدی راضی و بدون ترس و استرس برگردد نه اینکه از محیط کار و رفتار متخصص استرس داشته باشد.

همچنین متخصص باید دارای تجربه کافی در درمان ناهنجاری های فک و دندان کودکان و بزرگسالان باشد و بر هر دو گروه سنی برای درمان مسط باشد.

سوالاتی که از متخصص ارتودنسی خود باید بپرسیم

از متخصص ارتودنسی بخواهید که در رابطه با طرح درمان ارتودنسی، مدت زمان درمان ارتودنسی و وسایل و تجهیزاتی که استفاده می کند به شما اطلاعات جامعی بدهد.

همچنین هزینه ارتودنسی باید متناسب با کیفیت درمان ارتودنسی ارائه شده از سوی ارتودنتیست باشد.

در نهایت با تطابق جواب این سوالات و بررسی های بیشتر از مراجعه کنندگان قبلی و… بهترین متخصص ارتودنسی را پیدا کنید.

منبع : orthoinfo

اقدامات پس از پایان ارتودنسی ثابت

پایان درمان ارتودنسی ثابت

پس از پایان درمان ارتودنسی ثابت و برداشتن دستگاهها (براکتها)، درمان ارتودنسی به پایان نمی رسد بلکه مرحله دوم و بسیار مهم درمان که مرحله نگهداری(Retention) نام دارد آغاز می گردد.

کاربرد دستگاههای نگهدارنده یا ریتینر (Retainer)  الزامی است. زیرا :

۱- در دوره درمان ارتودنسی ثابت نیروهایی به بافت های لثه ای و دندان ها وارد میشود تا دندانها به موقعیت ایده آل جابجا گردند.

پس از پایان درمان، این بافت ها برای سازماندهی مجدد (Reorganization) نیاز به زمان و حمایت دارند.

۲- بعد از پایان درمان، دندان ها در موقعیت جدیدی قرار می گیرند که برای آنها بیگانه است و تمایل به بازگشت به حالت اولیه (Relapse) دارند.

۳- در کودکان و نوجوانان، ادامه رشد فکین می تواند احتمال بی نظمی دندانها را افزایش می دهد، این مساله

بیشتر در ناحیه جلویی فک پایین رخ می دهد.

در کنار کاربرد نگهدارنده های ارتودنسی،

بیمار باید پس از برداشتن دستگاه جهت کنترل پوسیدگی ها یا مشکلات لثه احتمالی به دندانپزشک خانوادگی خود مراجعه کند.

بیمار در هنگام مراجعه به دندانپزشکی باید همواره دستگاه ارتودنسی نگهدارنده را همراه داشته باشد.

زیرا ترمیم یا سایر اقدامات دندانپزشکی می تواند در قرارگیری مجدد نگهدارنده ها اختلال ایجاد کند.

نگهدارنده ها انواع مختلفی دارند. طراحی نوع این نگه دارنده ها بر اساس طرح درمان بیمار بوده و توسط متخصص ارتودنسی( ارتودنسی ثابت ، ارتودنسی متحرک ، ارتودنسی نامرئی )   به لابراتوار سفارش داده می شود. دستگاههای نگهدارنده (ریتینرها) به طور کلی ۲ نوع دارند: نگهدارنده ثابت و متحرک

بیشتر بخوانید : هزینه ارتودنسی چه قدر است ؟

زمانبندی استفاده از نگهدارنده ها:

شرایط و زمان استفاده از نگهدارنده ها توسط متخصص ارتودنسی تعیین می گردد.

این مساله بسته به نوع مشکل دندانی، سن بیمار و … متفاوت است.

همانطور که از نام ” نگهدارنده ثابت” استنباط می شود، همواره روی دندانها قرار دارد و برداشته یا گذاشته نمی شود.

این نگهدارنده معمولا برای سالها باید بر روی دندانها باشد.

زمانبندی معمول و روتین نگهدارنده های متحرک به این شرح است :

شش ماه اول تمام وقت (۲۴ ساعت شبانه روز) بجز زمان غذا خوردن و مسواک زدن

شش ماه دوم نیمه وقت (شبانه یا ۱۲ ساعت در روز).

توصیه می گردد بعد از سال اول هم نگهدارنده متحرک با زمان کوتاهتر بکار رود.

دکتر برهمن سبزواری کاربرد یک شب در میان یا سه شب در هفته را توصیه می کند.

زیرا امکان جابجایی و حرکت دندان ها به دلیل تغییرات طبیعی در سالهای بعدی نیز وجود دارد.

نگهدارنده ها وظیفه حفظ موقعیت دندان ها و ثبات آنها را بر عهده دارند.

بنابراین استفاده طولانی مدت از آنها پس از پایان درمان ارتودنسی ثابت مفید و موثر است.

منبع : orthodr

انواع گروه های ارتودنسی پیشگیری

ارتودنسی پیشگیری را می توان به گروه عمده تعریف کرد . گروه اول، گروهی هستند که مشکلات فکی در بچه ها وجود دارد که می توان با استفاده های فانکشنال و یا درمان های ارتوپدیک کاری کنیم که وضعیت فکی این بچه ها درست شود .

گروه دوم درمان ها، گروهی هستند که بین سایز فکی و سایز دندان ها عدم تناسب وجود دارد یکی از نکات مهم در این زمینه این است که دندان های شیری را والدین باید بدانند که برای فرزندان خود حفظ کنند . دندان های شیری فضای هستند برای رویش دندان های دائمی، استفاده از فضا نگهدارنده ها می تواند این فضا را حفظ کند که در نتیجه بعد از افتادن دندان های شیری فضای آن ها برای رویش دندان های دائمی باقی بماند .

بهترین سن درمان ارتودنسی

بهترین سن درمان ارتودنسی به ویژه ارتودنسی ثابت دوره نوجوانی و حدود ده تا دوازده سالگی است . در این دوره اکثر دندان های شیری افتاده اند و اغلب دندان های دائمی رویش پیدا کرده اند . بنابراین امکان نصب دستگاه ارتودنسی ثابت برای انواع دندان های دائمی وجود دارد .

همچنین نوجوانان در استفاده از دستگاه های ارتودنسی و رعایت بهداشت دهان و دندان در دوره نوجوانی نیز بیشتر است . در دوره نوجوانی نسبت به بزرگسالی حرکات دندان ها راحت تر خواهد بود بنابراین درمان ارتودنسی بهتر و سریع تر به نتیجه می رسد و همچنین تداوم بافت لثه هم بهتر و سریع تر صورت می گیرد . بسیاری از ناهنجاری های فک با دستگاه های ارتودنسی در دوره نوجوانی قابل حل است و اگر درمان در این مقطع زمانی صورت نگیرد ممکن است در آینده نیاز به درمان های وسیع مانند جراحی فک باشد بنابراین به والدین توصیه می شود برای معاینه به نزد متخصص ارتودنسی بروند .

در موارد خاص نیاز به مداخله ی درمانی ارتودنسی در سنین پایین تر وجود دارد و در بعضی از موارد خاص به ویژه بزرگی فک پایین در انواع شدید که معمولا زمینه ارثی و ژنتیک دارد بهتر است درمان ارتودنسی در این موارد در سنین هجده سالگی صورت گیرد .

بیشتر بخوانید :

ارتودنسی نامرئی چیست ؟

هزینه ارتودنسی چه قدر است ؟

مزیت ارتودنسی پیشگیری

ارتودنسی پیشگیری به رفع ناهنجاری های دهان و دندان کودک می پردازد و سبب می شود تا از بروز مشکلات وسیع تر دهان و دندان پیشگیری شود . معمولا با انجام ارتودنسی پیشگیری بهداشت دهان و دندان برای کودکان آسان تر خواهد بود . به همین منظور طول عمر دندان های کودک با انجام ارتودنسی پیشگیری افزایش یاقته و از بروز پوسیدگی های دندانی پیشگیری می شود و در نهایت لبخند کودک شما را زیبا تر خواهد کرد.

منبع : orthotips

بررسی تفاوت های کلی اینویزیلاین و لینگوال

به طور کلی می توان ارتودنسی لینگوال با اینویزیلاین ( ارتودنسی نامرئی ) را در موارد مورد بررسی قرار داد:

- ظاهر

براکت های اینویزیلاین و لینگوال نسبت به براکت های معمولی کمتر به چشم می آیند. حتی براکت های لینگوال از این منظر بهتر بوده و اصلا دیده نمی شوند. گرچه بریس های شفاف چون از مواد شفاف ساخته شده اند بیشتر به چشم می آیند. بسیاری از بیماران می توانند با وجود ارتودنسی لینگوال به راحتی لبخند بزنند، صحبت کنند و غذا بخورند بدون اینکه کسی متوجه آنها شود. آنها به طور کامل در پشت دندان ها قرار گرفته و هیچ سیمی از بیرون قابل مشاهده نیست.

در مقابل اینویزیلاین از نزدیک قابل تشخیص است. اما می توان گفت در بسیاری موارد راحت تر از براکت های لینگوال هستند. بیماران می توانند آنها را برای مواردی چون عکس، مصاحبه یا هر گونه تعامل دیگری که ترجیح می دهند دستگاه داخل دهان مشخص نشود، بیرون بیاورند.

- راحتی

یکی از تفاوت های بارز ارتودنسی لینگوال با اینویزیلاین، راحتی آنها است. براکت های اینویزیلاین در مقایسه با لینگوال از نظر راحتی، برنده محسوب می شوند. در ارتودنسی لینگوال، تری ها برای حرکت دادن دندان ها برخی شفارها را اعمال می کنند و از این رو ممکن است شما احساس درد نمایید. اما با ارتودنسی نامرئی این فشارها وجود ندارد و به عبارتی به تدریج رخ می دهد.

یکی از شکایات بزرگ بیمارانی که از براکت ها استفاده می کنند، درد در لب و لثه های آنان است. با براکت های لینگوا، زبان در معرض اصطکاک و فشار قرار می گیرد. همچنین صحبت کردن و غذا خوردن می تواند ناراحت کننده باشد. حتی برخی از افراد می گویند که ارتودنسی لینگوال حرکت زبان آنها را محدود ساخته و عمل بلع برای آنها سخت می شود.

مسواک زدن و کشیدن نخ دندان نیز با اینویزیلاین راحت تر است. بیماران می توانند به راحتی دستگاه را از دهان خارج کرده و دندان های خود را به طور عادی تمیز کنند. اما در مقابل، بهداشت دهان و دندان با براکت های لینگوال نیاز به توجه ویژه ای دارد زیرا غذا به راحتی بین سیم و اطراف دستگاه گیر می کند.

بیشتر بخوانید : هزینه ارتودنسی

- نتایج و سرعت

یکی دیگر از تفاوت های ارتودنسی لینگوال و اینویزیلاین در نتایج و سرعت درمان است. در مواردی که دندان ها دچار نامرتبی خفیفی باشند، نتایج حاصل از براکت های اینویزیلاین می تواند با لینگوال تقریبا یکسان باشد. زیرا در این وضعیت، هر دو روش به طور موثری کار می کنند تا دندان ها را به حالت مستقیم در آورند.

اما در برخی موارد، براکت های لینگوال انتخاب بهتر و مناسب تری نسبت به اینویزیلاین به شمار می روند. در حقیقت، براکت ها در اصلاح صحیح دندان هایی که بسیار کج و یا شلوغ هستند بهتر عمل می کنند. اوربایت و آندربایت نیز واکنش بهتری به براکت ها نشان می دهند.

اما براکت های لینگوال یا پشت دندانی نیز با محدودیت هایی مواجه هستند. اگر وضعیت شلوغی یا کجی دندان ها به حدی بوده که همپوشانی داشته باشند، اکثر متخصصین ارتودنسی، استفاده از ارتودنسی سنتی یا فلزی را پیشنهاد می دهند تا لینگوال. در مورد مشکلات جدی و پیچیده نیش نیز به همین منوال است. اگر دندان ها به طور غیر معمولی کوچک و یا به شکل های عجیب و غریب باشند، ممکن است نصب براکت در سمت زبان دشوار باشد.

- تعهد بیمار

براکت لینگوال دستگاهی است که در آن براکت ها مستقیما به دندان ها متصل می شوند. در واقع آنها در طول دوره درمان باید در دهان باشند. از آنجایی که هم تمیز نگه داشتن دندان ها با وجود براکت های پشت دندانی دشوارتر است، بیماران باید متعهد به بهداشت دهان و دندان باشند. بدون سلامت کلی دندان، دندان هایی که با براکت ها صاف شده اند ممکن است به دلیل بهداشت ضعیف آنها، مملو از حفره و پوسیدگی باشند.

منبع : orthodoctor