گاهی اوقات ناراحتی که بیماران در درمان های ارتودنسی تجربه میکنند همراه با ساییده شدن بریس یا سیم به گونهها است، اگر علت این ناراحتی سایش باشد، موم ارتودنسی میتواند به عنوان یک بافر ملایم برای از بین بردن این مشکل عمل کند. موم یا واکس ارتودنسی در صورت نیاز حین انجام درمان ارتودنسی میتواند در بیماران استفاده شود.
موم ارتودنسی یک ماده هیدروفوبیک مات است که ماهیت سختی دارد اما با گرمای انگشتان شما نرم و قابل انعطاف میشود. واکس ارتودنسی به صورت نوار در جعبههای کوچکی قرار دارد و تنها یک قطعه کوچک از موم در حین درمان های ارتودنسی ( ارتودنسی ثابت ، ارتودنسی متحرک و...) مورد نیاز است. در عین داشتن خاصیت هیدروفوبیک، واکس تفاوتهایی را با محیط مرطوب مانند دهان دارد. اغلب بیماران در هنگام استفاده از واکس ارتودنسی و ایستایی آن مشکلاتی دارند و این یکی از معایب موم ارتودنسی است.
هرچند، واکس ارتودنسی همانند یک سد فیزیکی بین بریس و مخاط دهانی (در داخل گونه شما) عمل میکند و به دلیل دارا بودن این ویژگی به مخاط آسیب دیده دهان زمان کافی برای بهبود را میدهد. استفاده از موم ارتودنسی به همراه شستشوی دهان با آب نمک و به طور کلی کاهش حرکت دهان (برای جلوگیری از تحریک بیشتر) میتواند به شما کمک کند تا ناراحتی ناشی از ارتودنسی را مدیریت کنید.
نکته مهم این است که مخاط دهان و بافت نرم به دلیل حضور مداوم بریسها سخت میشوند و بنابراین، به منظور ایجاد فرصت برای شکل گیری این روند طبیعی، سعی کنید تنها در صورت نیاز شدید از واکس ارتودنسی استفاده کنید. اگر موم به عنوان یک سد همیشه وجود داشته باشد، ناحیه مخاطی آسیب دیده نمیتواند با طی یک روند طبیعی سخت شود و در نتیجه ممکن است شما همیشه نیاز به موم ارتودنسی داشته باشید!
بیشتر بخوانید : هزینه ارتودنسی
نحوه استفاده از واکس (موم) ارتودنسی
مرحله اول تشخیص بریسی است که باعث ایجاد ناراحتی مخاط دهان میشوند.
یک قطعه از موم ارتودنسی را با انگشتان خود گرم کنید تا نرم و قابل انعطاف گردد.
موم را به شکل مستطیل در آورید. هدف این است که بریس را در داخل موم قرار دهید.
بریس را با استفاده از یک دستمال کاغذی خشک کنید. اگر از پنبه استفاده کنید ممکن است الیاف آن دور بریس باقی بماند و از طرفی دیگر دستمال حولهای ممکن است به خوبی دستمال کاغذی رطوبت بریس را جذب نکند. خشک کردن بریس مهمترین مرحله است. ناحیه مورد نظر باید به خوبی خشک شود در غیر این صورت واکس هیدروفوبیک ممکن است به خوبی نچسبد یا ایستایی نداشته باشد.
موم نرم آماده شده را دور بریس قرار دهید و اطمینان حاصل کنید که موم حرکت نمیکند.
سعی کنید واکس ارتودنسی را حرکت ندهید و با آن بازی نکنید زیرا ممکن است واکس را از بین ببرید.
شما به احتمال زیاد مجبور به استفاده مجدد از موم ارتودنسی در ناحیه مورد نظر و چندین بار در روز خواهید بود زیرا موم با خوردن، صحبت کردن و حرکات کلی زبان از جای خود حرکت میکند. واکس ارتودنسی سمی نیست، بنابراین اگر شما به طور تصادفی آن را ببلعید، جای نگرانی نخواهد بود و مشکلی به وجود نمیآید. شما مطمئناً با حضور موم میتوانید غذا بخورید، اما همیشه بهترین کار این است که تمام واکسهای ارتودنسی یا الاستیکها را قبل از شروع خوردن غذا بردارید.
بیشتر بخوانید : ارتودنسی پیشگیری
گاهی اوقات ناراحتی که بیماران در درمان های ارتودنسی تجربه میکنند همراه با ساییده شدن بریس یا سیم به گونهها است، اگر علت این ناراحتی سایش باشد، موم ارتودنسی میتواند به عنوان یک بافر ملایم برای از بین بردن این مشکل عمل کند. موم یا واکس ارتودنسی در صورت نیاز حین انجام درمان ارتودنسی میتواند در بیماران استفاده شود.
موم ارتودنسی یک ماده هیدروفوبیک مات است که ماهیت سختی دارد اما با گرمای انگشتان شما نرم و قابل انعطاف میشود. واکس ارتودنسی به صورت نوار در جعبههای کوچکی قرار دارد و تنها یک قطعه کوچک از موم در حین درمان های ارتودنسی ( ارتودنسی ثابت ، ارتودنسی متحرک و...) مورد نیاز است. در عین داشتن خاصیت هیدروفوبیک، واکس تفاوتهایی را با محیط مرطوب مانند دهان دارد. اغلب بیماران در هنگام استفاده از واکس ارتودنسی و ایستایی آن مشکلاتی دارند و این یکی از معایب موم ارتودنسی است.
هرچند، واکس ارتودنسی همانند یک سد فیزیکی بین بریس و مخاط دهانی (در داخل گونه شما) عمل میکند و به دلیل دارا بودن این ویژگی به مخاط آسیب دیده دهان زمان کافی برای بهبود را میدهد. استفاده از موم ارتودنسی به همراه شستشوی دهان با آب نمک و به طور کلی کاهش حرکت دهان (برای جلوگیری از تحریک بیشتر) میتواند به شما کمک کند تا ناراحتی ناشی از ارتودنسی را مدیریت کنید.
نکته مهم این است که مخاط دهان و بافت نرم به دلیل حضور مداوم بریسها سخت میشوند و بنابراین، به منظور ایجاد فرصت برای شکل گیری این روند طبیعی، سعی کنید تنها در صورت نیاز شدید از واکس ارتودنسی استفاده کنید. اگر موم به عنوان یک سد همیشه وجود داشته باشد، ناحیه مخاطی آسیب دیده نمیتواند با طی یک روند طبیعی سخت شود و در نتیجه ممکن است شما همیشه نیاز به موم ارتودنسی داشته باشید!
بیشتر بخوانید : هزینه ارتودنسی
نحوه استفاده از واکس (موم) ارتودنسی
مرحله اول تشخیص بریسی است که باعث ایجاد ناراحتی مخاط دهان میشوند.
یک قطعه از موم ارتودنسی را با انگشتان خود گرم کنید تا نرم و قابل انعطاف گردد.
موم را به شکل مستطیل در آورید. هدف این است که بریس را در داخل موم قرار دهید.
بریس را با استفاده از یک دستمال کاغذی خشک کنید. اگر از پنبه استفاده کنید ممکن است الیاف آن دور بریس باقی بماند و از طرفی دیگر دستمال حولهای ممکن است به خوبی دستمال کاغذی رطوبت بریس را جذب نکند. خشک کردن بریس مهمترین مرحله است. ناحیه مورد نظر باید به خوبی خشک شود در غیر این صورت واکس هیدروفوبیک ممکن است به خوبی نچسبد یا ایستایی نداشته باشد.
موم نرم آماده شده را دور بریس قرار دهید و اطمینان حاصل کنید که موم حرکت نمیکند.
سعی کنید واکس ارتودنسی را حرکت ندهید و با آن بازی نکنید زیرا ممکن است واکس را از بین ببرید.
شما به احتمال زیاد مجبور به استفاده مجدد از موم ارتودنسی در ناحیه مورد نظر و چندین بار در روز خواهید بود زیرا موم با خوردن، صحبت کردن و حرکات کلی زبان از جای خود حرکت میکند. واکس ارتودنسی سمی نیست، بنابراین اگر شما به طور تصادفی آن را ببلعید، جای نگرانی نخواهد بود و مشکلی به وجود نمیآید. شما مطمئناً با حضور موم میتوانید غذا بخورید، اما همیشه بهترین کار این است که تمام واکسهای ارتودنسی یا الاستیکها را قبل از شروع خوردن غذا بردارید.
بیشتر بخوانید : ارتودنسی پیشگیری
اکثر اختلالات بایت و نامرتبی دندانها خطر و علائم چندانی ندارند، اما برخی علائم هشدار دهنده هستند که نشان میدهند کودک شما ممکن است نیاز به معاینه توسط متخصص ارتودنسی داشته باشد، حتی اگر این کودکان هنوز اکثر دندانهای دوران نوزادی خود را داشته باشند.
مواردی که مراجعه به متخصص ارتودنسی را پیش از بدتر شدن اوضاع نشان میدهند
عادت مکیدن انگشت شست، انگشت یا زبان به صورت مداوم
در حالی که مکیدن انگشت شست ممکن است به کودک شما کمک کند تا بهتر بخوابد، اما زمانی که کودک به مهد کودک میرود، این نوع از عادتها باید از بین بروند. اگر درمانی انجام نشود، عادت مکیدن انگشت میتواند باعث نامرتبی دندانها گردد و موجب شود تا فکها منحرف شوند و به طور صحیح رشد نکنند. علاوه بر این، مشکلات گفتاری و غذا خوردن در کودکانی که این عادتها را به طور مداوم دارند، بسیار معمول است.
وضعیتی که در آن دندانهای بالا در پشت دندانهای پایین قرار گرفتهاند (آندربایت)
آندربایت یک مشکل بسیار جدی است که باید در سنین نوجوانی و زمانی که کودک هنوز در حال رشد است، درمان گردد. در این گونه موارد فک بالا هماهنگ با فک پایین رشد نمیکند.
اغلب این مشکلات، اگر در سنین پایینتر و پیش از رسیدن به دوران نوجوانی درمان نشوند، باعث میشوند تا فرد مجبور به انجام درمانهای ارتودنسی گسترده و حتی جراحی فک برای اصلاح کامل مشکلات دندان و فک شود.
بیشتر بخوانید : ارتودنسی سریع
دندانهایی که بیش از حد دچار بیرون زدگی هستند
این مشکل اغلب به عادت مکیدن انگشت شست مربوط است، اما همچنین میتواند در اثر اختلالات رشد نیز به وجود آید. در این حالت فک پایین به اندازهٔ فک بالا رشد نمیکند. بزرگترین مشکل در کودکانی که دچار نامرتبی و بیرون زدگی دندانها هستند این است که این دندانها دچار شکستگی یا افتادگی میشوند و این امر منجر به انجام درمانهای ارتودنسی گسترده برای آنها خواهد شد. همچنین این مشکلات میتوانند موجب پوسیدگی شدید در دندانهای عقب شوند و در آینده مشکلاتی را در فک به وجود آورند.
عدم وجود فضای کافی برای رشد دندانها در بزرگسالی
عدم وجود فضای کافی برای رشد دندانها یک مشکل رایج است که ما روزانه شاهد آن هستیم. اغلب اوقات والدین میگویند که با این که فرزندان آنها دندانهای خود را چند ماه پیش از دست دادهاند اما دندانهای جدید ظاهر نشدهاند و نگران رشد نکردن دندانهای بالغ هستند.
اغلب اوقات، این مشکل با تراکم دندانها مرتبط است (به طور مثال فک خیلی کوچک و باریک است). درمان زودهنگام این مشکل با استفاده از تجهیزاتی که فضای بیشتری را در دهان ایجاد میکنند، نیاز به کشیدن دندانها در ارتودنسی را از بین میبرد.
تنفس دهانی، خروپف، دندان قروچه
مشکلاتی مانند تنفس دهانی، خروپف، دندان قروچه میتوانند ناشی از نامرتبی دندان، قوسهای باریک، تراکم دندانها و عادات کودک شما باشند. درمان زودهنگام ارتودنسی کودکان میتواند یک راه حل برای کمک به کودکان برای تنفس و خواب بهتر باشد. مطالعات نشان میدهند کوکانی که خواب مناسبی در طول شب ندارند، اغلب در تمرکز روی تکالیف و کلاسهای مدرسه دچار مشکل میشوند و خواب آلودگی بیش از حدی در روز دارند.
بیشتر بخوانید : ارتودنسی بزرگسالان
برای ارتودنسی یک فک دندانهای بالا یا پایین، و نه هر دو، سیمکشی میشود یا پلاکهای متحرک اینویزیلاین (ارتودنسی نامرئی) برای فک بالا یا پایین ساخته میشود. برخی متخصصین ارتودنسی ابتدا دندانهای بالا و سپس دندانهای پایین را سیمکشی میکنند، شماری نیز روند معکوس را انتخاب میکنند، در این میان اگرچه ارتودنسی یک فک اندکی با این روشها تفاوت دارد، اما در این مورد نیز باید به وضعیت هر دو ردیف دندانهای بالا و پایین توجه شود. چنانچه هدف از درمان فقط سیمکشی دندانهای بالا یا پایین باشد، متخصص ارتودنسی ابتدا وضعیت بایت و روی هم قرار گرفتن دندانهای بالا و پایین را بررسی میکند، چرا که تغییر در یک ردیف از دندانها منجر به اوربایت خواهد شد.
بیشتر بخوانید : هزینه ارتودنسی
شرایط ارتودنسی موثر بر روی یک فک
ارتودنسی بر روی یک فک تحت شرایط خاص موثر خواهد بود. ازآنجایی که معمولاً دندانهای کج پس از مرتب شدن جلوتر میآید، چنانچه دندانهای پایین شلوغ و بههم فشرده، اوربایت (جلوتر بودن دندانهای بالا از دندانهای پایین) شدید و دندانهای بالا مرتب باشد، سیمکشی دندانهای پایین موثر خواهد بود. بالعکس چنانچه دندانهای بالا فاصله دار باشد، بیمار دچار اوربایت شدید بوده و از وضعیت دندانهای پایین راضی باشد، میتوان ارتودنسی را فقط بر روی فک بالا انجام داد. اثر بستن فاصله بین دندانها برعکس صاف کردن دندانهای بههمفشرده است؛ یعنی این که پس از بستن فاصله بین دندانی، دندانها عقبتر میرود و اختلال اوربایت بهتر میشود.
اگر دندانهای بالا عقبتر از دندانهای پایین باشد، یعنی اصطلاحاً اختلال آندربایت وجود داشته باشد، و دندانهای بالا شلوغ و بههمفشرده باشد، ارتودنسی یک فک قابلیت اصلاح مشکل را دارد. به خاطر بسپارید که اگر دندانهای بالا و پایین به خوبی روی هم قرار بگیرد و فقط دندانهای جلو بههمفشرده باشد، ارتودنسی دندانهای بالا منجر به اوربایت خواهد شد. گاهی اوقات میتوان جلو آمدن دندانهای بالا را با کوچک کردن آنها کاهش داد، این درمان موسوم به استریپینگ یا کوچک کردن دندان (ARS) یا تراش دادن بین دندانها (IPR) است. لازم به ذکر است که انجام این درمانها برای تمام بیماران توصیه نمیشود و مطمئنترین و بهترین راه برای تعیین درمان مناسب مراجعه به متخصص ارتودنسی است.
منبع : مجله ارتودنسی دندان
رفرنس : مجله دانستنی های ارتودنسی
بلیچینگ دندان در منزل
هیچ چیزی مانند یک لبخند زیبا و سفید نمیتواند سلامتی، شادی و حتی موفقیت را برای شما به ارمغان بیاورد. بنابراین، جای تعجب نیست که بسیاری از مردم به دنبال سفید کردن دندان خود و بهره بردن از یک لبخند زیبا هستند.
شما میتوانید به راحتی و در منزل و بدون مراجعه به دندانپزشک، دندانهای خود را سفید کنید. البته باید گفت که دندانپزشک شما میتواند درانتخاب روش موثرتر سفید کننده، به شما کمک کند.
شما میتوانید محصولات زیادی را برای سفید کردن دندان خود تهیه و استفاده کنید. با این حال، اکثر محصولات سفید کننده، دارای مواد شیمیایی بوده و برخی از افراد این موضوع را نمیپسندند.
اگر شما خواهان دندانهای سفید بوده و در عین حال به دنبال مواد شیمیایی برای سفید کردن دندان نیستید، میتوانید از روشهای طبیعی برای این کار استفاده کنید. برخی از این روشهای طبیعی شامل موارد زیر میشود.
بیشتر بخوانید : ایمپلنت دندان
استفاده از پودرسودا، که دارای خواص سفید کننده طبیعی است، به همین دلیل آن را عنصر محبوب در خمیر دندان تجاری میدانند.
پودر سودا، ساینده خفیفی است که میتواند در از بین بردن لکههای سطحی روی دندانها به شماکمک کند. ماست وسرکه سیب نیز برای قرنها به عنوان یک ماده تمیز کننده و ضد عفونی کننده مورد استفاده قرارمی گرفت.
اسید استیک، که عامل اصلی فعال در سرکه سیب است، عامل موثری در کشتن باکتریها است. املاح ضد باکتری سرکه، برای تمیز کردن دهان و دندان، بسیار مفید است.
همچنین استفاده از یک رژیم غذایی مناسب و حاوی میوهها و سبزیجات، هم برای بدن و هم سلامت و سفید سازی دندانهای شما بسیار موثر است.
روش دیگر، استفاده از مخلوط توت فرنگی و آناناس برای سفید کردن دندان است. بر طبق تحقیقات انجام شده، روشن شده است که آنزیم موجود در آناناس، در حذف لکههای دندان، حتی نسبت به خمیر دندان استاندارد نیز موثرتر بوده است. اما در نظر داشته باشید که تمام این موارد، هیچ کدام نمیتوانند جایگزین مسواک زدن شوند.