ارتودنسی سرامیکی (Ceramic braces) شبیه به بریس های فلزی هستند. با این تفاوت که در این نوع بریسها، به جای استفاده از براکت ها و سیم های فلزی خاکستری رنگ، از سیم و براکت شفاف یا رنگی استفاده میشود.
امروزه بسیاری از افراد تمایل دارند به جای استفاده از بریسهای فلزی از نوع سرامیکی این ابزار استفاده کنند. زیرا وجود بریسهای سرامیکی در دهان شما و بر روی دندان ها، کمتر جلب توجه میکند. اما استفاده از این ابزار نیز حواشی، معایب و مزایای خاص خود را دارد. در این مقاله به معرفی کامل بریس سرامیکی و همچنین معایب و مزایای آن خواهیم پرداخت.
مزایا
این نوع، کمتر از بریسهای فلزی قابل مشاهده هستند. مواد سرامیکی به کار رفته در این بریسها میتوانند به صورت شفاف یا حتی رنگی باشند. این ابزار میتوانند در دراز مدت به صورت موثرتر دندان ها را به موقعیت دلخواه ما برسانند.
این ابزار دندانها را سریعتر از الاینرهای شفاف ( ارتودنسی نامرئی ) حرکت می دهند. بریس سرامیکی حدود 18 تا 36 ماه طول میکشد تا دندان های شما را صاف کند. اما الاینرها برای صاف کردن دندان ها مدت زمان طولانی تری را میطلبند.
در انتخاب رنگ بریس سرامیکی آژاد هستید. این بریسها تقریباً در هر رنگ قابل تصوری در دسترس هستند.
برعکس بریس های فلزی که در گرفتن تصاویر به کمک اشعه ایکس تداخل ایجاد میکنند، استفاده از این نوع بریس ها کوچکترین تداخلی در روند تصویربرداری ایجاد نمیکنند.
بیشتر بخوانید :
معایب
آنها گرانتر از بریسهای فلزی هستند. این نوع، ممکن است باعث ایجاد حساسیت لثه شوند. براکتهای سرامیکی نیز بزرگتر از براکت های فلزی هستند. که این می تواند تمیز کردن اطراف براکت های شما را سخت تر کرده و منجر به تورم لثه یا عقب نشینی لثه ها شود.
دوام این نوع، از دوام فلز بسیار کمتر است. بریس سرامیکی بیش از دو برابر بیشتر از نوع فلزی احتمال شکسته شدن دارد. همچنین روند از بین بردن چسب هنگام برداشتن بریسها، به سطح دندان شما (مینای دندان) آسیب میرساند.
از آنجا که شکننده تر هستند، نیاز به ترمیم براکت های شکسته یا انجام تنظیمات افزایشی در هر قرار ملاقات می تواند روند صاف کردن را به تاخیر بیاندازد.
آنها ممکن است لکه دار شوند. اتصالات الاستیک نگهدارنده سیم به براکت ها می توانند به راحتی لکه دار شوند.
منبع : مجله ارتودنسی
متخصصان ارتودنسی دندان به طور معمول از ابزار مختلفی استفاده میکنند. به طور کلی این ابزارها و وسایل را میتوان در دو دسته ثابت و متحرک دستهبندی کرد، که در ادامه با آنها بیشتر آشنا میشوید.
ابزار های ثابت ارتودنسی
این ابزار متداولترین دستگاهها و ابزار مورد استفاده در تخصص ارتودنسی هستند. زمانی که دقت انجام پروسه و لزوم در نظر گرفتن جزئیات در دستور کار قرار بگیرد، متخصصان ارتودنسی از ابزار های ثابت برای برطرف کردن مشکلات عدم هماهنگی دندان مراجعان خود استفاده میکنند.
نمونه هایی از لوازم و ابزار ارتودنسی ثابت عبارتند از:
بریس
این ابزار ثابت شامل موارد زیر می باشد
بندها حلقههایی هستند که معمولا به دور دندانها ثابت میشوند و در نقش لنگر بریس ها عمل میکنند. این ابزار توسط مواد مخصوصی به دندان متصل میشوند. برخلاف بند ها که به دندانهای عقبی متصل میشوند، از براکت ها معمولا در بخش جلویی دندانها استفاده میشود. سیمها نیز به شکل قوس از داخل براکت ها عبور کرده و به باندها فیکس یا متصل میشوند. با محکم شدن سیم، دندانها تحت فشار قرار میگیرند. و با گذشت زمان دندانها به هماهنگی کامل و موقعیت مد نظر ارتودنتیست میرسند.
اشخاصی که از این ابزارها برای تراز کردن دندانهای خود استفاده میکنند، باید به صورت منظم و ماهانه برای چک کردن و یا سفت کردن بریس ها به متخصص ارتودنسی مراجعه کنند. طول مدت درمان با توجه به فاکتورهای مختلف، متفاوت خواهد بود و میتواند از چند ماه تا چند سال باشد.
بیشتر بخوانید : ارتودنسی لینگوال
فضا نگهدارنده ثابت
همانطور که میدانید کودکان تا سن خاصی دارای دندان های شیری هستند. زمانی که دندان شیری میافتد، این احتمال وجود دارد که دندانهای مجاور، به سمت فضای خالی حرکت کرده و فضا را برای دندان اصلی که قرار است جای خالی را پر کند تنگ میکنند. متخصص ارتودنسی از فضا نگهدارنده ثابت برای حفظ فضای خالی استفاده میکند، تا زمانی که دندان اصلی رشد کند و کج نشود.
فضانگهدارنده با قابلیت جابجایی
این ابزارها گزینهای مناسب برای جایگزینی فضا نگهدارنده ثابت هستند.
ابزار ثابت ویژه
این ابزار میتوانند به کنترل فشار وارد شده از سوی زبان یا مکیدن انگشتان کمک کنند. این ابزار ویژه میتوانند به خصوص در هنگام خوردن غذا باعث ایجاد ناراحتی برای شخص استفاده کننده شوند. در نتیجه تنها بر حسب ضرورت از آنها استفاده میشود.
ابزار ارتودنسی متحرک
متخصصان ارتودنسی از ابزار متحرک برای درمان مشکلات جزئی مانند جلوگیری از مکیدن انگشت شست یا اصلاح دندانهای کج شده استفاده میکنند.
این ابزارها فقط باید هنگام تمیز کردن، غذا خوردن یا کشیدن نخ دندان بیرون کشیده شود. بعضی اوقات، متخصص ارتودنسی ممکن است به بیمار توصیه کند که آنها را در حین انجام فعالیتهای خاصی مانند نواختن سازهای بادی یا دوچرخه سواری خارج کنند.
بیشتر بخوانید : قیمت ارتودنسی
نمونه هایی از ابزار متحرک عبارتند از:
الاینر یا تراز کنندهها الاینر ها جایگزینی برای بریس ها هستند که معمولا برای بزرگسالان مفید هستند.
هدگیر: هدف استفاده از هدگیر در بیماران، این است که سرعت رشد فک فوقانی را کند کرده و دندان های بالا و پایین را در موقعیت هماهنگ با هم قرار دهند.
ضربه گیر لب و گونه: این ابزار متحرک برای کاهش فشار وارد شده از سوی گونهها یا لب روی دندان ساخته شدهاند.
اکسپندر یا وسیع کننده کام): این ابزار به گونهای طراحی شده است که قوس فک بالا را گسترده تر کند. اکسپندر شامل یک صفحه پلاستیکی با پیچ هایی است که در کف یا سقف دهان قرار می گیرد. پیچ ها به مفاصل موجود در استخوان ها فشار می آورند و آنها را به سمت بیرون هدایت میکنند. متخصص ارتودنسی با کمک اکسپندر مساحت و پهنای سقف دهان را گسترش میدهد.
نگهدارنده ها: رتینر ها معمولا پس از پروسه های درمانی ارتودنسی مورد استفاده قرار میگیرند. این احتمال میرود که پس از پروسه های درمانی، دندان ها به عقب برگردند. از نگهدارنده برای جلوگیری از این اتفاق استفاده میشود. در صورت اصلاح، ممکن است از آنها برای جلوگیری از مکیدن انگشتان دست کودکان نیز استفاده شود.
به طور کلی دو نوع رتینر یا نگهدارنده متحرک وجود دارد:
نگهدارنده و رتینر هاولی. این نگهدارنده از فلز و اکریلیک ساخته شده است. آکریلیک روی سقف دهان قرار می گیرد و سیم دندان های قدامی را محاصره می کند.
نوع دیگر رتینر از پلاستیک شفاف ساخته شده است. این نگهدارنده روی دندان ها قرار می گیرد و مانند یک الاینر نامرئی یا( ارتودنسی نامرئی ) به نظر می رسد.
منبع : مجله ارتودنسی
بلیچینگ دندان به فرایند سفید کردن و تصحیح دندانهای زرد و نازیبا میگویند. در این روش با استفاده از ماده شیمیایی سفید کننده پراکسید هیدروژن یا پراکسید کربامید، سطح مینای دندان پاکسازی میشود. این ماده روی دندانها قرار میگیرد و با کمک انرژی لیزر یا انرژی حرارتی فعال میشود و به حذف لکههای زرد منجر میشود.
راههای بسیاری برای سفید کردن دندانها وجود دارد اما برخی از این راهکارها به مینای دندان آسیب میرسانند و اصلاً مورد قبول نیستند. برای مثال برخی از پودرهای سفید کننده، با این که دندانها را درخشان میکنند اما بعد از مدتی باعث تخریب مینای دندان میشوند. در این میان، راهکار مناسبی برای بازگردانی درخشش و سفیدی دندانها وجود دارد. راهکاری که نه تنها سفیدی را به دندانها باز میگرداند بلکه از نظر ماندگاری، بهتر از سایر روشهای سفید کردن دندانها هستند. بلیچینگ دندان روشی مناسب برای درمان لکههای دندانی، بدرنگی و تیرگی دندانها است.
بلیچینگ دندان چگونه انجام میشود؟
بلیچینگ دندان با استفاده از ماده شیمیایی پراکسید هیدروژن یا پراکسید کربامید انجام میگیرد. در این روش، این ماده شیمیایی روی مینای دندان قرار میگیرد و سپس با کمک لیزر و اشعه یو وی، مواد سفید کننده روی دندان، فعال میشوند. مواد فعال شده، وارد مینای دندان شده و منجر به سفید شدن دندانها میشوند.
بیشتر بخوانید : کاشت ایمپلنت
بلیچینگ در منزل یا در مطب؟
بلیچینگ دندان در منزل و در مطب میتواند انجام شود. رایجترین نوع سفید کردن دندانها استفاده از ژل سفید کننده دندان در مطب است. از آن جایی که بلیچینگ دندان در مطب سریعتر انجام میگیرد و دندانپزشک مستقیماً با بیمار در ارتباط است، این روش مناسبتر است. در این روش، حدوداً ۳۰ تا ۹۰ دقیقه نیاز است تا دندانهای معمولی سفید و درخشان شوند اما در روش بلیچینگ دندان در منزل، باید حداقل سه هفته زمان گذاشت تا دندانها سفید و درخشان شوند. در روش در بلیچینگ در خانه، دندانپزشک به شما ژل مخصوصی میدهد که روزانه باید آن را استفاده کنید. این ژلها حاوی سفید کنندههای ضعیفتر از محصولات مورد استفاده در مطب دندانپزشکی است.
بلیچینگ بهتر است یا لمینت؟
بلیچینگ باعث سفیدتر شدن دندانهای واقعیتان میشود و در این روش، سطح مینای دندان با مواد شیمیایی پاکسازی میشوند. بلیچینگ روشی بی خطر برای سفید شدن دندانها است و هزینه کمتری نسبت به لمینت دارد. لمینت نیز باعث سفیدی دندانها میشود اما در روش لمینت دندان باید لایه نازکی از جنس سرامیک یا کامپوزیت روی دندانها قرار گیرد. گاهی نیاز است بخشی از مینای دندان تراشیده شود و لایه نازک روی سطح دندانها با مواد مخصوص چسبیده شود. لمینت نسبت به بلیچینگ ماندگاری بیشتری دارد اما هر کدام از این روش ها در نهایت منجر به درخشش و زیبایی دندانهایتان خواهد شد.
بیشتر بخوانید : ایمپلنت دندان چیست ؟
) مهمترین نکته در نگهداری ونیر کامپوزیت، پرهیز از جویدن خوراکی های سفت است. جویدن غذا ها و خوراکی های سفت و سخت باعث آسیب رسیدن به ونیر کامپوزیت می شود.
در هنگام خوردن مواد خوراکی مانند فندوق و پسته و ... باید احتیاط کنید تا باعث شکستن و لب پر شدن کامپوزیت نشود.
2) تا یک روز پس از انجام ونیر کامپوزیت از نوشیدن چای، قهوه، نوشابه و از این قبیل مواد غذایی حاوی رنگدانه پرهیز نمایید زیرا مواد کامپوزیت در این مدت مستعد تغییر رنگ هستند.
3) حدودا تا یک ماه پس از کامپوزیت دندان ها حساس می شوند که رفته رفته با گذشت زمان از این حساسیت کاسته می شود. در این مدت از نوشیدن و خوردن غذا های خیلی سرد یا خیلی داغ پرهیز نمایید تا دچار دندان درد نشوید.
4) مسواک زدن بعد از هر وعده غذایی بخصوص بعد از خوردن و آشامیدن غذاهای حاوی رنگدانه مهم می باشد. اگر در مکانی هستید که به مسواک دسترسی ندارید می توانید چند لیوان آب بنوشید. به طور کلی سعی کنید بعد از انجام کامپوزیت، نوشیدن و خوردن این مواد را به حداقل برسانید.
بیشتر بخوانید :
5) همانطور که گفته شد مسواک زدن بعد از هر وعده غذایی مهم می باشد. اما توجه داشته باشید، مسواک زدن زیاد باعث می شود سطح صیقلی کامپوزیت از بین برود و کدر رنگ شود. که در این صورت باید به دندانپزشکی مراجعه نمایید تا دندانپزشک سطح رویی کامپوزیت را پولیش دهد و به حالت صیقلی قبلی باز گرداند.
6) استفاده به تنهایی از مسواک برای حفظ پاکیزگی دندان های کامپوزیت شده کفایت نمی کند. همانطور که بار ها گفته شده است، نخ دندان باید در کنار مسواک نیز استفاده شود. علاوه بر اینکه دندان های معمولی و بدون کامپوزیت به حفظ بهداشت نیاز دارند، دندان های کامپوزیتی نیز به حفظ بهداشت نیازمند هستند. نخ دندان باید در آخر هر روز برای زدودن مواد غذایی باقی مانده در میان دندان ها استفاده شود.
7) برای استفاده از خمیر دندان بهتر است با دندانپزشک ترمیم و زیبایی خود مشورت نمایید، زیرا امکان دارد دندانپزشک با توجه به نوع کامپوزیت، خمیر دندان خاصی را معرفی کند. همچنین در استفاده از مسواک های مخصوص نیز بهتر است با دندانپزشک خود مشورت نمایید.
8) استعمال دخانیات نظیر سیگار و قلیان رنگ کامپوزیت را تغییر می دهد. تا حد امکان سعی کنید از استعمال دخانیات بپرهیزید.
بیشتر بخوانید : دندانپزشکی بارداری
ونیر دندان برای همه افراد یا تمام دندان ها خوب نیست. برای اینکه فرایند لمینت با موفقیت انجام شود، پزشک باید بتواند این موضوع را برای هر فرد تشخیص دهد. لمینت دندان غیر قابل بازگشت است و اگر پزشک برای نصب آن ساختار دندان شما را تغییر دهد، دیگر نمی توانید آن را به حالت اولیه برگردانید، بنابراین پزشک باید قبل از شروع فرآیند دندان ها را معاینه کند و مطمئن شود این کار برای شما مناسب است. در زیر به مواردی که باعث می شوند ونیر برای افراد مناسب نباشد اشاره کرده ایم:
افرادی که دندان های سالم ندارند
قبل از ساخت و چسباندن ونیر، باید پوسیدگی دندان و بیماری های لثه را برطرف کنید، در صورت برطرف نکردن پوسیدگی ها و عفونت لثه، در روند درمان با مشکلاتی مواجه خواهید شد.
افرادی که دندان های ضعیف دارند
اگر میزان زیادی از ساختار دندان از بین رفته باشد یا حجم زیادی از دندان پر شده باشد، دندان ها آنقدر محکم نیستند که بتوانند با ونیر دوام بیاورند.
افرادی که مینای دندان شان از بین رفته است
اگر مینای دندان از بین رفته باشد، ونیر به دندان نمی چسبد پس برای چسبیدن بهتر ونیر به دندان، باید افرادی دندان خود را لمنیت دندان کنند که مینای دندان آنها از بین نرفته باشد.
افرادی که دندان قروچه دارند
افرادی که عادت به دندانقروچه دارند، ونیرهایشان را خیلی راحت می شکنند یا خرد می کنند. البته استفاده از محافظ دندان این مورد را حل می کند.
افرادی که دندان های نامنظمی دارند
افرادی که دندان هایشان روی هم چفت نمی شود و کسانی که دندان های نامنظمی دارند هم گزینه های خوبی برای نصب ونیر به حساب نمی آیند، مگر اینکه قبل از انجام ونیر کامپوزیت ، دندان هایشان را ارتودنسی کنند.
بیشتر بخوانید : ترمیم و زیبایی دندان