بخش فعال
1) فنرها:
از سیم های استیل ضد زنگ ساخته شده اند و برای دندان های کج شده یا چرخش های اندک به خصوص در دندان های پیشین بالا استفاده می شوند. همچین برای هل دادن دندان های جلویی بالا به سمت یکدیگر نیز استفاده می شوند تا فاصله میان دندان ها از بین برود.
2) کمان ها:
از سیم های استیل ضد زنگ ساخته می شوند و در دندان های جلوی بالا گسترده می شوند و می توانند به عنوان گیره های غیر فعال استفاده شوند. (پس از عقب رفتن دندان جلویی که به سمت بیرون آمده، گیره ها استفاده می شوند تا از جلو رفتن دوباره دندان جلوگیری کنند) استفاده دیگر آن به عنوان جزوی فعال برای عقب کشیدن دندان های جلویی با جایگیری نامناسب است.
3) پیچ ها:
در ترکیب با یک پایه آکرلیکی با هدف بسط دادن فک در کودکان در حال رشد استفاده می شود. این بخش به طور خاص زمانی مورد استفاده قرار می گیرد که دندان ها ازدحام زیادی دارند و بسط فک (بالا یا پایین) موجب می شود که فضا برای قرارگیری دندان ها ایجاد شود.
4) کش ها:
کش یکی از بخش های ارتودنسی متحرک است که برای جابه جایی های دوطرفه دندان در فک بالا و پایین استفاده می شوند. (برای کشیدن دندان های آسیای بالایی به سمت جلو و همزمان کشیدن دندان های آسیای پایینی به سمت عقب در بیمارانی که دارای دندان های نامرتب هستند، یا فک پایینی بیرون زده دارند).
بیشتر بخوانید :
بخش نگه دارنده (قلاب)
– متخصص ارتودنسی برای نگه داشتن دستگاه ارتودنسی متحرک در دهان و جلوگیری از بیرون افتادن از آن استفاده می کند.
– انواع مختلف قلاب: قلاب آدام (که بیشتر استفاده می شود)، قلاب جکسون، قلاب southend ، قلاب ته گرد و …
صفحه پایه
بخش آکرلیکی (بدنه اصلی) که برای اهداف زیر استفاده می شود:
حمایت از اجزای دیگر مانند اجزای فعال و قلاب ها
کمک به آنکوراژ به وسیله ارتباط با پل طاقی در کام (مقاومت در برابر حرکت ناخواسته دندان مانند جا به جایی دندان جلویی که در مقابل دندان آسیا محکم می شود.)
می تواند در سطح تراز دندان ها وارد شود تا ناهمسانی فک (جلوزدگی فک پایین) را کم کند. ( آکرلیک ضخیم شده ای که به دندان مقابل متصل می شود)
منبع : مجله ارتودنسی دندان
سرامیک و ارتودنسی سنتی
شما احتمالا با ارتودنسی های سنتی آشنا هستید. براکت های فلزی ساخته شده اند و به دندان های شما متصل هستند. سیم فلزی براکت ها را متصل می کند. از آنجایی که این براکت از فلز ساخته شده، بسیار قابل توجه است.
پایه های سرامیکی شبیه به پایه های سنتی در طراحی هستند، اما مواد متفاوت هستند. به جای فلز، ترمزها از سرامیک شفاف ساخته می شوند. سیم ها نیز می توانند شفاف باشند تا بتوانند کمربند را کمتر قابل توجه نشان دهند.
اثربخشی
اثربخشی ترمزهای سرامیکی بستگی به مسائل دندانپزشکی شما دارد که نیاز به ارتودنسی دارد. به عنوان مثال، بافت های سنتی یک درمان موثر برای بیماران مبتلا به بیش از حد پر سر و صدا هستند. اگر دچار ناهماهنگی شدید، دندانپزشک شما ممکن است توصیه های سنتی را توصیف کند.
ارتودنسی سرامیکی برای بسیاری از بیماران بدون اختلالات شدید مناسب هستند. پس از بررسی دندان هایتان، ارتودنتیست شما به شما اطلاع می دهد که اگر شما یک نامزد مناسب برای این ارتودنسی هستید. آنها همچنین با اطلاع از اینکه آیا زمان درمان شما با انتخاب این ترفندها افزایش می یابد، به شما اطلاع داده خواهد شد.
بیشتر بخوانید :
مراقبت از پرانتزهای شما
الاستیک کوچکی که به عنوان لیگاتور شناخته می شود، سیم را به ترمینال نگه می دارد. ممکن است این لیگاتورها تغییر رنگ داده شوند. غذاهای بسیار رنگی مانند سس گوجه فرنگی، نخود فرنگی یا انواع توت ها می توانند لکه ها را ایجاد کنند. نوشیدنی های بسیار رنگدانه مانند چای، قهوه و یا شراب قرمز می تواند لکه ها را نیز ایجاد کند. سیگار کشیدن می تواند لیگاتورها را نیز لکه دار کند. سعی کنید از هر یک از این غذاها و نوشیدنی ها اجتناب کنید تا لیگاتورهای خود را به بهترین نحو نگه دارید. اگر لیگاتورها رنگی شوند، این پایان جهان نیست. ارتودنت شما هنگامی که وارد می شوید، لگاتوها را تغییر می دهید تا تنظیمات خود را تنظیم کنید.
برای نگه داشتن ارتودنسی خود به دنبال بهترین آنها، به یاد داشته باشید که دندان هایتان را دوبار در روز با کلوژیت کل پاک خمیر دندان مرطوب کنید. فرمول فلوراید آن دندان ها را تقویت می کند تا از حفره ها جلوگیری کند. البته، یکبار در روز نیز مهم است. Flossing با ارتودنسی می تواند چالش برانگیز باشد، اما با ابزار مناسب آسان تر است. شما می توانید از یک نخ ریسی ارتوپدی استفاده کنید تا مانع نخ دندان زیر سیم های ارتودنسی خود باشد. سپس، شما می توانید با دقت بین دندان های خود و در امتداد لانه زنبوری خود را بچرخانید.
هزینه ارتودنسی
پایه های سنتی به طور میانگین 5000 تا 6000 دلار هزینه دارند. ترمزهای سرامیکی کمی گرانتر هستند. اگر شما انتخاب کنید که نوع دوم را بدست آورید، باید مبلغ 500 تا 600 دلار اضافی را بپردازید. البته، هزینه ارتودنسی می تواند بر اساس عوامل مانند نوع برس های ارتوپدان شما توصیه می کند استفاده و جایی که شما زندگی می کنند متفاوت است. برای به دست آوردن قیمت نهایی برای ارتودنسی، شما باید با ارتودنتت خود صحبت کنید. البته، شما ممکن است تصمیم بگیرید که پول اضافی برای ارتودنسی کمتر قابل توجه است.
منبع : مجله ارتودنسی دندان
ارتودنسی لینگوال چیست؟
یکی از روش های ارتودنسی ثابت تقریبا مخفی، ارتودنسی لینگوال می باشد. در این نوع روش درمانی براکت های ارتودنسی در پشت دندان ها نصب می شود.
براکت های به کاربرده شده در ارتودنسی لینگوال تفاوتی با براکت های فلزی ثابت یا همان براکت های سنتی ندارند. تنها تفاوت این براکت ها این است که براکت های لینگوال تنها در پشت دندان نصب می شوند ولی براکت های ثابت در جلوی دندان نصب می شوند. براکت های لینگوال به علت این که در پشت دندان ها نصب می شوند باعث می شود که دیده نشده و اعتماد به نفس فرد را بالا می برد.
تفاوت نصب براکت های لینگوال با سایر روش های ارتودنسی
تصور بسیاری از مردم درباره ی نصب براکت های این روش، تصوری بسیار دردناک است. اما این را باید گفت براکت های لینگوال به آسانی در پشت دندان ها نصب می شود. مراحل نصب این براکت ها نهایتا طی دو مرحله انجام می شود.
ارتودنسی لینگوال چگونه انجام می شود؟
پس از معاینه دندان ها توسط متخصص ارتودنسی، معمولا یک قالب سه بعدی از دندان های شما تهیه می شود و به لابراتوارهای دندان پزشکی برای ساخت براکت ها ارسال می شود. در لابراتوارها با توجه به ویژگی های هر یک از دندان ها براکت مخصوص آن ساخته می شود و در محفظه ای مناسب نگهداری می شود و سپس به مطب ارسال میشود. حال در مرحله ی بعدی نوبت آن است که پزشک متخصص براکت ها را برای شما نصب می کند و پس از نصب سیم مخصوص ارتودنسی را در آن ها سوار کرده تا ارتودنسی کار خود را شروع کند.
تحمل سخت ارتودنسی لینگوال
به دلیل اینکه بریس های لینگوال در پشت دندان ها نصب می شوند، در ابتدا ممکن است برای بیمار بسیار آزاردهنده باشد و فرد نتواند آن را تحمل کند. حتی ممکن است فرد در ابتدای درمان دچار اختلالاتی در سخن گفتن و یا غذا خوردن بشود. معمولا یک تا دو هفته زمان می برد تا بتوانید به وجود بریس های لینگوال در دهانتان عادت کنید.
بیشتر بخوانید :
روش های مراقبتی از بریس های لینگوال
مانند هر نوع بریس ارتودنسی دیگری، رعایت بهداشت دهان و دندان برای جلوگیری از التهاب لثه و کرم خوردگی دندان نقش اساسی دارد. رعایت بهداشت دهان و دندان شامل اقدامات زیر می باشد:
• روزی 2بار مسواک زدن و هر بار به مدت ۲ دقیقه کامل.
• استفاده از مسواک با شانه گرد و نرم برای تمیز کردن خط لثه و دندان ها
• استفاده از نخ دندان به صورت روزانه یا مسواک های بین دندانی
• دهان شویه با فلوراید برای تقویت دندان ها
• استفاده از دستگاه های شستشوی دهان که آب را با فشار در دهان می چرخانند و باعث بیرون آمدن ذرات باقی مانده ی غذایی از اطرف براکت ها و دندان ها می شوند.
منبع : مجله ارتودنسی دندان
در این روش که سفید کردن در مطب “office bleaching” نامیده میشود ژل های بلیچینگ دندان با غلظت بالا و برای زمان کوتاه و مشخصی بر روی دندان قرار میگیرند. در این روش سرعت سفید شدن دندان بالاتر از روش های خانگیست ولی در صورتی که به درستی استفاه نشود ممکن است باعث آسیب به لثه و مخاط دهان شود . در روش بلیچینگ مطبی برای جلوگیری از تماس مواد اکسیدکننده با لثهها از ژل های محافظ مخصوصی استفاده میشود که با مهارت بر روی لثه قرار میگیرد و با نور آبی محکم میگردد . ماده مورد استفاده در بلیچینگ دندان ، پراکسید هیدروژن و یا کاربامید پراکسید میباشد . .ژل بلیچینگ دندان معمولاً حداکثر معادل ٣۵% پر اکسید هیدروژن غلظت دارد . وسایل کمکی دیگری نیز وجود دارد که تا حدودی در تسریع روند سفید سازی دندا ن کمک خواهندنمود . البته این دستگاه ها هیچ کدام معجزه بلد نیستند . از جمله این تجهیزات دستگاه های هستند که با لامپ های هالوژن (دستگاه پلاسما ارک) ، ال ای دی های پر توان و یا لیزر های کم توان کار میکنند . چهار نکته در درمان بلیچینگ (سفید کردن دندان ها) درمان بلیچینگ نکاتی دارد که اگر به آن ها آگاه باشید رضایت مندی شما را افزایش خواهد داد
هنر بلیچینگ در دستان دندانپزشک زیبایی شماست، دستگاهای موجود در بازار تنها نقشی که دارند ژل بلیچینگ قرار داده شده روی دندان شما را فعال میکنند . بنابراین تفاوتی در بلیچینگ های انجام شده با لیزر ، پلاسما آرک ، ال ای دی ، یا ………. وجود ندارد و عمل سفید کردن در نهایت بوسیله هیدروژن پر اکساید انجام خواهد شد.
بلیچینگ یک درمان دائمی نیست و نیاز به تکرار داردفاصله لازم برای درمان مجدد به عوامل متعددی از جمله بهداشت فردی ، عادات غذایی و ….. بستگی دارد و میتواند بین چند هفته تا چند سال متغییر باشد.
بلیچینگ درمانی در زیبایی دندانپزشکیست که نمی توان نتیجه درمان را به دقت مشخص نمود . این بدان معنی است که در هنگام مراجعه به اکثریت دندانپزشکان ، تضمینی بابت میزان روشنی دندان ها ( برای داشتن لبخند های هالیوودی ) داده نخواهد شد .
اعتقاد برخی از اساتید و کار بلدهای دندانپزشکی زیبایی این است که آفیس بلیچینگ یا همان سفید کردن دندان ها در مطب یک استارتر است و باید بوسیله بلیچینگ های خانگی ، ادامه روند درمان پیگیری شود .
بیشتر بخوانید :
تفاوت لمینت دندان با ونیر کامپوزیت از لحاظ مدت زمان نصب
از بین هر دو نوع ونیر، معمولا روکش های کامپوزیتی سریعتر به دندان ها متصل میشوند. به محض اینکه شما وارد مطب شدید میتوانید روی صندلی نشسته و توسط دندانپزشک زیبایی مهیای نصب کامپوزیت روی دندان ها شوید. دندانپزشک ترمیم و زیبایی بر اساس رنگ دندان های طبیعی خودتان اقدام به ست و هماهنگ کردن رنگ کامپوزیت میکند تا ظاهری طبیعی داشته باشد. کامپوزیت به دندانهای شما اضافه شده سپس صیقل داده میشود. پس از این شما صاحب لبخند جدید خود خواهید شد.
اما از سوی دیگر لمینت دندان معمولاً برای نصب به حداقل دو جلسه ویزیت نیاز دارد. طی یک جلسه دندانپزشک زیبایی دندان شما، یک لایه بسیار نازک از مینای دندانتان را برداشته تا بتواند به اندازه مینای تراش خورده و جا برای لمینت باز شود. از دندان شما قالب گرفته میشود و قالب برای ساخت لمینت دندان مخصوص شما به لابراتوار فرستاده میشود. بعد از آماده شدن لمینت ها طی یک جلسه دیگر، روی دندان شما لمینت نصب میشود.
بیشتر بخوانید:
تفاوت لمینت با کامپوزیت دندان
فرق کامپوزیت و لمینت دندان از لحاظ دوام و ماندگاری
با مراقبت مناسب، طول عمر و دوام روکش پرسلن یا لمینت ها باید ۱۰-۱۵ سال طول بکشد. از طرف دیگر روکشهای کامپوزیت به طور معمول تنها ۴-۸ سال دوام دارند. اگرچه پرسلن یا لمینت شکننده است، اما هنگامی که به دندان سالم وصل شود، بسیار بادوام است. از طرفی کامپوزیت با دوام است اما به اندازه پرسلن قوی نیست و بیشتر مستعد شکسته شدن است. با این حال، اگر آسیب به روکش پرسلن وارد شود، می بایست جایگزین شود و قابل تعمیر نیست. اما میتوان روکش کامپوزیت را به خوبی ترمیم و تعمیر کرد.
فرق کامپوزیت و لمینت دندان از لحاظ اصول زیبایی شناختی
خصوصیت شفاف و یا نیمه شفاف بودن لمینت دندان باعث شده است که نور را درست مانند دندان های طبیعی به دام انداخته و زیبایی منحصر به فردی به لبخند شما ببخشید. این یعنی از لحاظ زیبایی و طبیعی بودن، لمینت ها بسیار بهتر از روکش کامپوزیت هستند.
مزیت باورنکردنی لمینت ها این است که آنها در برابر لکه و رنگ پذیری مقاوم هستند. اگر این نوع روکش را روی دندانهای فوقانی و تحتانی جلویی خود کار کنید، این بدان معنی است که دیگر نیازی به سفیدتر شدن دندانهای طبیعی شما نیست. از طرف دیگر رزین کامپوزیت مانند دندانهای طبیعی شما لکه دار می شود و چندان ظاهری طبیعی و قابل اعتمادی ندارند.
فرق کامپوزیت و لمینت دندان از نظر قیمت
شاید مهمترین مساله در خصوص ونیر ها قیمت آن ها باشد زیرا معمولا مراجعان اول دوست دارند قیمت و هزینه روکش دندان را بگیرند سپس درباره سایر مقوله ها تصمیم گیری کنند. روکش های پرسلن یا همان لمینت ها معمولا گرانقیمت تر از انواع کامپوزیتی هستند. دلیل بالا بودن قیمت لمینت دندان در مقایسه با کامپوزیت علاوه بر جنس بهتر آن ها، به عوامل مختلفی مثل زمانبر بودن و نیاز به تخصص و مهارت زیاد حین نصب بستگی دارد. البته به این نکته توجه کنید که چنانچه لمینت دندان آسیب ببیند و برای مثال بشکند، لب پر شود و یا ترک بردارد هزینه تعیمر و ترمیم آن به مراتب بیشتر از کامپوزیت است. بنابراین اگر فکر میکنید نمیتوانید از لمینت ها به درستی محافظت کنیدد بهتر است کامپوزیت انتخاب کنید زیرا هم قیمت کمتری دارند و هم اگر آسیب ببینید هزینه ترمیم و تعمیر آن ها کمتر است.
حتما بخوانبد : دندانپزشکی بارداری