اگر در بزرگسالی نیازمند درمان های ارتودنسی هستید ممکن است طی دوره درمان با واژه مینی اسکرو ارتودنسی آشنا شوی. اینکه این واژه به چه معنا است و به چه دردی میخورد را در این مقاله از دکتر درویش پور بهترین متخصص ارتودنسی در کرج و تهران بخوانید.
مینی پیچ ارتودنسی چیست؟
اسکرو یا (screw) در انگلیسی یعنی پیچ. و مینی اسکرو یعنی یک پیچ کوچک و نسبتا ریز. این اسکرو در دندانپزشکی به یک پیچ فلزی کوچک گفته می شود که از طریق لثه به داخل استخوان فک وارد می شود تا به عنوان یک لنگر برای کمک به حرکت دندان هایی که وضعیت نامناسب و کجی دارند عمل کند. برخی از افراد به آن ها را میکرو پیچ، مینی ایمپلنت یا دستگاه لنگر موقت ارتودنسی (TAD) نیز می گویند. عمده استفاده از این پیچ ها کمک به بالا رفتن دندان هایی است که بلند هستند یا از خط لثه فاصله گرفته اند.
دلیل استفاده از مینی اسکرو چیست؟
از این پیچ کوچک به منظور جابجایی دندانهای کج و یا از بین بردن فاصله بین دندان ها استفاده می شود. گاهی اوقات ممکن است نیروی وارد شده از سوی سیم ارتودنسی و سایر دستگاه های دیگر اشتباها برخی دندان ها را در موقعیت نامناسب قرار دهد. برای اصلاح این اشتباه از مینی اسکرو استفاده می شود. در چنین مواردی ، می توان از مینی پیچ به عنوان “لنگر” برای کمک به صاف کردن دندان ها و بستن فواصل استفاده کرد.
بیشتر بخوانید : ارتودنسی متحرک
این پیچ چگونه کار گذاشته می شود؟
می توان در هر لحظه در طول مدت زمان درمان ارتودنسی با بریس ثابت از مینی اسکرو استفاده کرد
ابتدا از بی حسی موضعی برای بی حس شدن لثه در ناحیه ای که قرار است پیچ کاشته شود استفاده می شود. همچنین ممکن است از شما خواسته شود که پیش از پیچ کردن اسکرو از دهان شویه ضد باکتری استفاده کنید.
ممکن است ابتدا سوراخ کوچکی در داخل فک ایجاد شود تا پیچ وارد شده یا به آرامی و مستقیماً پیچ را در استخوان فک فرو میکنند
با قرار دادن پیچ ممکن است احساس فشار عجیبی داشته باشید.
بعضی اوقات از یک وسیله پلاستیکی به عنوان راهنما برای قرار دادن پیچ در موقعیت درست استفاده می شود.
برای شروع حرکت دندان می توان یک بریس را بلافاصله، یا در ویزیت بعدی، به مینی اسکرو متصل کرد.
میزان موفقیت درمان ارتودنسی با این پیچ ها چقدر است؟
البته شواهد کمی در خصوص نحوه عملکرد و یا تاثیر گذاری این روش در ارتودنسی وجود دارد. با این وجود در بررسی های انجام شده مشخص شده که درصد موفقیت درمان ارتودنسی با کمک این پیچ ها بیش از 80 درصد است. مینی اسکرو ارتودنسی معمولا طورری در فک کاشته میشود که ما بین ریشه دو دندان مجاور قرار میگیرد. در الب اوقات حین درمان ارتودنسی ثابت از این پیچ ها استفاده می شود.
رفرنس : مجله ارتودنسی دندان
این صفحه حاوی تمامی اصطلاحات و واژگان رایج درمان ارتودنسی دندان است که ممکن است قبل، حین یا بعد از درمان ارتودنسی بارها به گوشتان برخورد کند. هرگاه در فهم یک واژه یا اصطلاح ارتودنسی که توسط متخصص، پرسنل مطب یا دیگران به مشکل برخوردید، می توانید با مراجعه به این صفحه درباره آن اصطلاح، به صورت خلاصه و مختصری مطالبی بخوانید.
دستگاه های ارتودنسی
هر وسیله ای که برای تغییر موقعیت دندان ها یا فک یا به نوعی تأثیرگذاری روی رشد فک و دندان استفاده می شود دستگاه ارتودنسی خوانده می شود. ما تعداد زیادی دستگاه ارتودنسی داریم که در سایت به طور کامل توضیح داده شده اند.
سیم ارتودنسی
سیم ارتودنسی یک آلیاژ فلزی U شکل خاص است که برای کمک به صاف کردن و حرکت مناسب دندان ها به صورت سفارشی و مخصوص قوس فکی شما طراحی شده است. به براکت های ارتودنسی متصل می شود تا حرکت دندان را هدایت کند.
بند ارتودنسی
بند یا باند یک نوع براکت است که برای ارتودنسی دندان های آسیاب یا دندان های مولر استفاده می شود. این بند به دور دندان های عقب پیچیده می شود.
باندینگ ارتودنسی
فرآیندی است که در آن براکت ها توسط چسب ارتودنسی به دندان ها می چسبند.
براکت ارتودنسی
قطعه ای کوچک از فلز یا سرامیک که روی هر دندان چسبانده می شود. براکت ارتودنسی به عنوان “لنگر” عمل می کند که به ما امکان می دهد حرکت هر دندان را جداگانه کنترل کنیم. از بین براکت ها سیم ارتودنسی عبور میکند
کراس بایت
یک نوع ناهماهنگی یا رابطه غیر عادی یک یا چند دندان با دندان های روبرویش است که در آن دندان های فک فوقانی، در پشت، یا جلویِ دندان های فک پایینی قرار می گیرند. به حالت اولی کراس بایت خلفی و به حالت دوم کراس باید خلفی گفته میشود.
شلوغی یا ازدحام دندان ها
بد ترازی دندان، ناشی از عدم وجود فضای کافی در قوس فکی. به این شکل که چون فک کوچک است یا دندان ها بزرگتر هستند، به دلیل نبود فضای کافی برای رشد، دندان ها دچار شلوغی و ازدحام می شوند.
دی بند
برداشتن براکت های ارتودنسی باند شده یا متصل شده به سطح جلو یا پشت دندان ها. این دیباند کردن آخرین مرحله از مراحل ارتودنسی دندان است. (بعد از اتمام ارتودنسی ثابت)
دیپ بایت
دیپ بایت یک اوربایت شدید است. زمانی که فک بالا بیش از حد از فک پایین جلو باشد دیپ بایت رخ داده است. سایر اصطلاحات ارتودنسی مرتبط با این اصطلاح کوچکی فک پایین، عقب بودن فک پایین یا جلو بودن فک بالا و جلوزدگی فک بالا است.
درمان ارتودنسی اولیه
این درمان به عنوان ارتودنسی پیشگیری نیز شناخته می شود. زمانی است که دندان های شیری هنوز کاملا نریخته اند و دندان های دائمی نیز به طور کامل در نیامده اند. به این درمان، مرحله اول ارتودنسی دو مرحله ای نیز گفته می شود.
بیشتر بخوانید : دانستنی های ارتودنسی دندان
کشیدن دندان یک عمل جراحی جزئی دهان است که شامل برداشتن دندان از سوکت (جایگاه استخوانی که ریشه دندان را احاطه کرده) می شود. این عمل توسط دندانپزشک یا جراح دهان انجام می شود. کشیدن دندان ممکن است زمانی انجام شود که دندان آسیب دیده و دیگر قابل ترمیم نیست و یا ممکن است طی پروسه های دندانپزشکی دیگر مانند ارتودنسی دندان مورد نیاز باشد.
چه زمانی نیاز به کشیدن دندان است؟
دندان های ما در صورت مراقبت درست و رعایت اصول بهداشت دهان و دندان می توانند پایان عمر ماندگار باشند. با این وجود ممکن است بنا به دلایل مختلفی نیاز باشد که تعدادی از آن ها کشیده شوند.
البته ما تحت هر شرایطی دندان ها را نمی کشیم و تنها زمانی به درآوردن دندان رضایت می دهیم که دندان با روش های ترمیمی زیر قابل احیا نباشد:
پر کردن دندان( برای آشنایی با مراحل پرکردن دندان و هم چنین مواد پر کننده دندان کلیک کنید.)
اینله و انله
روکش دندان( اگر هنوز با انواع روکش های دندان آشنا نیستید اینجا کلیک کنید.)
و یا عصب کشی دندان
در چه مواقعی نیاز به کشیده شدن دندان داریم؟
زمانی که با هیچکدام از روش های بالا دندان قادر به احیا و ترمیم نباشد ما اقدام به کشیدن دندان می کنیم. موقعیت های زیر همگی می توانند شرایطی باشند که نیازمند کشیده شدن دندان ها هستند.
آسیب دیدگی دندان
اگر دندان به دلیل تصادف یا پوسیدگی بیش از حد آسیب دیده باشد و قابل ترمیم نیست.
کوچک بودن فک و کمبود جا
به عنوان بخشی از درمان ارتودنسی دندان، می توان دندان های سالم را بیرون کشید تا فضا برای حرکت دندان ها و صاف شدن آن ها فراهم شود. زمانی که دهان دچار شلوغی و ازدحام دندان است نیاز به کشیدن دندان (مخصوصا دندان عقل) احساس می شود.
لق شدن دندان
مرحله پیشرفته بیماری لثه (پریودنتیت) می تواند باعث از بین رفتن حمایت استخوانی در اطراف دندان شود. در نتیجه دندان لق می شود و احتمال اینکه بیافتد بیشتر می شود. زمانی که بیماری حیات دندان را با مشکل مواجه کرده باشد باید آن را بیرون بکشیم.
شکستگی عمودی ریشه دندان
دندانی که در زیر خط لثه دچار شکستگی و یا ترک خوردگی شدید شده باشد قابل ترمیم نیست و باید کشیده شود.
وجود دندانهای اضافیدر موارد نادر ممکن است تعداد دندان ها در قوس های فکی بیشتر از حالت طبیعی باشند. در این مواقع می توان تمام دندان های اضافی را کشید.
نهفتگی دندان
معمولاً دندان در صورت خراب شدن یا گیر افتادن در زیر خط لثه، کشیده می شوند.
به حداقل رساندن خطر عفونت
در بیمارانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند ، ممکن است نیاز به کشیدن دندان های آلوده که دچار عفونت شده اند باشد. این کار مانع از بدتر شدن شرایط پزشکی و بیماری ها حین درمان میشود. برای مثال افرادی که قصد پیوند عضو یا شیمی درمانی دارند ممکن است نیاز به کشیدن دندان داشته باشند.
تمایل و خواسته شخصی بیمار
گاهی اوقات ممکن است بیمار هزینه ترمیم دندان را نداشته باشد و برای مثال نتواند دندان خود را روکش کند، در چنین مواقعی ترجیح بیمار کشیده شدن دندان و جایگزین کردن آن با روش های کم هزینه تر مانند دندان مصنوعی است.
ونیر های دندان پوششی نازک و مشابه رنگ دندان هستند که به یک یا چند سطح از دندان های شما متصل میشوند. به این قطعات همرنگ دندان، روکش هم گفته میشود زیرا دندان ها را میپوشانند.
ونیرها دو نوع دارند یکی ونیر کامپوزیت دندان و دیگری ونیر پرسلن یا همان لمینت دندان. این روکش های دندان از مهمترین و پرتقاضاترین روش های دندانپزشکی زیبایی هستند که به جهت طراحی و یا اصلاح طرح لبخند و ساختن لبخندی جذاب تر مورد استفاده قرار میگیرند. استفاده از این روکش ها به هیچ عنوان جنبه درمانی ندارد و تنها برای زیبایی است.
برای اینکه بتوانید از ونیرها و روکش های دندانی خودتان بهترین استفاده را ببرید و آن ها را برای مدت طولانی سالم نگاه دارید به چند نکته زیر توجه کنید:
دندان های خود را تحت فشار قرار ندهید
ونیر دندانپزشکی میتوانند تحت فشار متوسط تا شدید ترک برداشته و یا حتی بشکنند. بنابراین از انجام هر کاری مانند جویدن ناخن ها، گاز زدن اجسامی مثل خودکار، جویدن خوراکی ها و مواد سختی مثل یخ و …. که به دندان و مشخصا روکش دندان فشار وارد کند میتواند باعث آسیب به آن ها شود.
به خودتان فرصت دهید تا به روکش دندان عادت کنید
از موقعی که کار ونیر دندان به اتمام رسید معمولا تا چند روز طول میکشد که کاملا به وجود آن ها عادت کنید. اما اگر بعد از چند روز متوجه شدید که با وجود ونیرها جویدن برایتان سخت است و یا احاسس غیر طبیعی دارید حتما به دندانپزشک زیبایی خودتان اطلاع دهید.
هر روز مسواک بزنید و نخ دندان بکشید
شاید از این مطالب هم خوشتان بیاد :
ونیر دندان چیست؟
اگر بپرسید که مهمترین نکته بعد از ونیر دندان چیست که باید رعایت کنیم خواهیم گفت مسواک زدن و نخ دندان کشیدن. از این به بعد قرار است که مهترین وظیفه شما در قبال دندان ها و ونیر دندانپزشکی رعایت بهداشت دهان و دندان باشد. برای همین باید هر روز حداقل دوبار مسواک بزنیدد و همیشه نخ دندان هم استافده کنید
رفرنس : https://www.tajdentalclinic.com/
بالا رفتن لثه ها به چه معنا است؟
لثه بافتی صورتی در دهان است که اطراف دندان را احاطه کرده و از استخوان و ریشه دندان محافظت میکند. بافت لثه یک بافت متراکم است و ادامه همان بافت های داخل داهانی مثل بخش داخلی لپ ها و سقف دهان است با این تفاوت که خونرسانی بیشتری دارد و رنگش متمایز تر است. زمانی که لثه ها از حالت طبیعی خود بالا تر روند و ریشه دندان در معرض دید قرار بگیرد اصطلاحا گفته میشود که لثه دچار عقب نشینی شده یا بالا رفته است. این موضوع میتواند باعث تجمع باکتری ها و حمله پلاک دندانی به ریشه دندان شده و مشکلات زیادی را در آینده برای شخص ایجاد کند.
علل عقب نشینی لثه ها چیست؟
دو عامل مهم دست در دست هم میدهند تا لثه ها در مجموع از موقعیت طبیعی خود بالتر بروند. بهداشت ضعیف دهان و دندان و بیماری لثه میتوانند مهمترین عوامل برای شک گیری این وضعیت باشند.
مهمتر از این دو عامل، ساییدگی لثه ها به با مسواک های سفت و سخت و التهاب بافت لثه نیز نقش مهمی در بالا رفتن لثه ها دارد.
در برخی افراد نیز به صورت ارثی لثه ها نازم هستند و خیلی زود بالا میروند
به دلیل فشاری که افراد به لثه ها با مسواک وارد میکنند در افراد چپ دست، لثه سمت راست آسیب میبیند و در افراد راست دست سمت چپ بیتسر دچار بالا رفتن لثه است.
عوامل خطر عقب نشینی لثه: چه چیزهایی این موضوع را تشدید میکنند؟
سن یک عامل خطر جدی برای بالا رفتن لثه ها است. معمولا افزاد بالای ۶۵ سال بیشتر در معرض این اتفاق هستند.
معمولا بیشتر کسانی که از این عارضه رنج میبرند خیلی دیر متوجه آن میشوند و در مراحل اولیه توجهی به آن نمیکنند. اما علائمی وجود دارد که در همان آغاز میتوانید با شناسایی آن ها بتر بفهمید که آیا لثه شما بالا رفته یا خیر.
شاید از این مطالب هم خوشتان بیاید :
شایعترین ومهمترین علائم عقب نشینی لثه عبارتند از:
تغییر ظاهر و طرح لبخند
افزایش فاصله بین دندان ها
افزایش طول دندان
نمایان شدن ریشه دندان
افزایش حساسیت دندان
درمان عقب نشینی دندان چیست؟
در اغلب مواقع نیازی به درمان های تهاجمی خاصی جهت ترمیم و درمان بالا رفتن لثه ها نیست زیرا با رعایت برخی توصه ها و نکات میتوان از به خوبی از پس درمان این مشکل بر آمد. اما در برخی موارد نیاز به درمان و مداخله دندانپزشکی است. مهمترین راه های درمان و ترمیم این مشکل در ادامه توضیح داده شده است:
مواد کاهنده حساسیت یا ضد حساسیت دندان
این محصولات با هدف کاهش حساسیت ریشه دندان در معرض مورد استفاده قرار میگیرند.
ترمیم با کمک پوشش کامپوزیتی
پرسلین یا کامپوزیت صورتی رنگ
ونیرها لثه
جراحی لثه
رفرنس : کلینیک دندانپزشکی ایده آل