ارتودنسی نامرئی یا اینویزیلاین یک محصول ارتودنسی است که به صورت موثر تعدادی از مشکلات مختلف ارتودنسی دندان را اصلاح می کند.
اینویزیلاین یا ارتودنسی نامرئی چیست؟
در روش ارتودنسی نامرئی از یک سری قالب های پلاستیکی شفاف استفاده می شود.
در این روش از نیروی ثابتی برای حرکت دادن دندان ها به صورت موثر استفاده شده است.
این ارتودنسی متحرک بوده و هر دو هفته یکبار تعویض می شود.
پلاک های اینویزیلاین شباهت زیادی به محافظ های سنتی دهان دارند که از یک پلاستیک شفاف، سبک و نازک ساخته می شود.
پلاک های اینویزیلاین در تمام طول شبانه روز بجز هنگام مسواک زدن و نخ دندان کشیدن باید استفاده شود.
در مدتی که شما پلاک های متحرک را می پوشید، دندان های شما به تدریج حرکت داده می شوند .
این حرکت تا زمانی که نتایج مورد نظر بدست آید ادامه خواهد یافت.
مزایای استفاده از اینویزیلاین
این ارتودنسی مزایای بسیاری دارد.
ارتودنسی نامرئی می تواند به اصلاح تعدادی از مشکلات کوچک ارتودنسی کمک کند.
از جمله :
· دندان های روی هم افتاده
· دندان های با فاصله کم
· کراس بایت خفیف
· اور بایت خفیف
آیا ارتودنسی نامرئی برای من مناسب است ؟
اینویزیلاین برای خیلی از افراد مناسب می باشد اما همه ی مشکلات ارتودنسی را هم نمی تواند درمان کند.
شما باید توسط یک متخصص ارتودنسی ارزیابی شوید تا مشخص شود آیا کاندید خوبی برای اینویزیلاین هستید یا خیر.
ارتودنسی نامرئی برای کودکان مناسب نیست.
بهتر است والدین قبل از اینکه بلوغ استخوانی فرزندشان به حد نهایی خود برسد او را نزد یک متخصص ارتودنسی کودکان ببرند.
معایب ارتودنسی نامرئی
با اینکه ارتودنسی نامرئی مزایای خوبی دارد اما با این حال بدون مشکل هم نیست.
برخی از مشکلات ارتودنسی نامرئی عبارت است از :
با توجه به این که متحرک است نیاز به همکاری بیمار دارد.
بسیاری از مشکلات دندانی شدید و اسکلتال ( استخوانی) با این روش قابل حل نیست
هزینه ارتودنسی نامرئی از مدل های دیگر ارتودنسی خیلی بیشتر است
احتمال گم شدن پلاک وجود دارد
این ارتودنسی فقط برای بزرگسالان استفاده می شود
اگرچه شکست ایمپلنت دندان بسیار نادر است، اما در برخی مواقع حتی اگر متخصص ایمپلنت کارکشته باشد و همه مراحل را با احتیاط انجام داده باشد، باز هم ممکن است بدنِ برخی افراد ایمپلنت کاشته شده را پس بزند.
علایم شکست ایمپلنت دندان چیست؟
شکست خوردن فرآیند ایمپلنت گذاری میتواند دو دلیل عمده و اصلی داشته باشد. یکی پری ایمپلنتیت و دیگری عدم انجام فرآیند استئواینتگریشن .
یکی از نشانه پس زدن ایمپلنت پری ایمپلنتیت است!
پری ایمپلنتیت زمانی اتفاق می افتد که شما به عنوان کسی که ایمپلنت کاشته اید به درستی از دندان های خود مراقبت نکرده باشید یا به عبارتی بهداشت دهان و دندان شما ضعیف باشد. برای مثال اگر مسواک نزنید ممکن است به بیماری لثه گرفتار شوید که خود همین بیماری میتواند به بافت استخوانی آسیب بزند. اگر این مشکلات به موقع تشخیص داده نشوند پری ایمپلنت میتواند باعث لق شدن یا شل شدن ایمپلنت شود.
استئواینتگریشن
وقتی ما ایمپلنت را به استخوان فک متصل میکنیم یا اصطلاحا میکاریم، انتظار داریم که به مرور زمان بافت استخوانی اطراف ایمپلنت را پر کند و در واقع ایمپلنت به استخوان فک جوش بخورد. به این فرآیند استئواینتگریشن گفته میشود. اگر فک نتواند ایپمپلنت را احاطه کند و آن را به خود متصل کند، ایمپلنت شل شده و عملا شکست میخورد.
مراحل اولیه و تاخیری شکست ایمپلنت دندان
در دو مرحله ممکن است ایمپلنت شکست بخورد و بدن آن را پس بزند. مرحله اول طی 3 تا 4 ماه بعد از عمل ممکن است اتفاق بی افتد. برخی از علل و عواملی که باعث پس زدن ایمپلنت در مراحل اولیه میشوند عبارتند از:
· خونرسانی ضعیف به اطراف ایمپلنت
· عفونت های موجود در دهان
· جابجایی یا تعویض ایمپلنت هنگام بهبودی
· ضعف سلامتی عمومی بیمار
ایمپلنت ناموفق دندان به صورت تاخیری هم از 1 تا 10 سال بعد از فرآیند ایمپلنت گذاری دندان اتفاق می افتد و میتواند ناشی از موارد زیر باشد:
سایر عوامل تاثیرگذار بر روی شکست ایمپلنت دندان
در حالی که پری ایمپلنتیت و عدم موفقیت استئواینتگریشن دو عامل اصلی در عدم موفقیت ایمپلنت هستند، دلایل و علل زیر نیز می توانند در این شکست دخالت داشته باشند:
· دیابت
· بیماری لثه
· کوچک بودن فک یا ناکافی بودن توده استخوانی
· بهداشت ضعیف دهان و دندان
· مکان نادرست کاشت ایمپلنت دندان
· مصرف برخی داروها
· جاگذری ضعیف ایمپلنت
· برخی بیماری ها از جمله سرطان
· سیگار کشیدن
· دندان قروچه
درمان شکست ایمپلنت دندان
روش درمان ایمپلنت ناموفق دندان به علت اصلی بروز آن بستگی دارد. به عنوان مثال:
اگر دلیل ناموفق بودن ایمپلنت پری ایمپنتیت است، میتوانید با تمیز کردن و شستشوی ایمپلنت آن را درمان کنید
اگر دلیلی شکست بیماری بافت های دهان است با ارتقاء بهداشت دهان و دندان میتوان آن را برطرف کرد.
و اگر مشکل پیش آمده به خاطر وارد شدن ضربه یا استرس فیزیکی به توده استخوانی فک باشد، اولین گام برداشتن بافت های ملتهب اطراف ایمپلنت دندان است و سپس عمل پیوند استخوان.